سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: نخستین همایش ملی ادبیات فارسی و پژوهشهای میان رشته ای

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

غلامعباس سعیدی – عضو هیأت علمی دانشگاه علوم اسلامی رضوی

چکیده:

حافظ در طول عمر هنری و شعری خود، غزلهای خود را اصلاح می کرده و ابیات آنها را تغییر میداده است. بیشتر این تغییرات البتّه دلایل بلاغی و موسقیایی داشته است. حافظ در دوره پختگی و کمال بلاغی و هنری خود، به جمال شناسی ویژهای رسیده است که نظام آوایی و واجی زبان فارسی و خوشه های آوایی و موسیقی حاصل از آنها حرف اول را می زده است. در این مقاله با استفاده از علم آواشناسی و دسته بندی واج های زبانفارسی، طرحی نو جهت بررسی و تجزیه و تحلیل بلاغی و موسیقیایی اختلاف نسخه های حافظ انداخته ایم. در پایان با ذکر دو نمونه کارایی این طرح پیشنهادی را به آزمون گذاشته ایم.