سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: یازدهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

کامران رحیمی – کارشناسان ارشد برنامه ریزی حمل و نقل پژوهشکده حمل و نقل طراحان پارسه
علیرضا ادیب فر –

چکیده:

مقوله ایمنی در ترافیکاز جمله نکاتی است که بدون آمادگی و همکاری دستگاههای متعدد مسئول در این زمینه امکان پذیر نمی باشد. در این میان لازم است هر یک از گروههای دخیل در فرایند ایمنی دارایسطحی از مهارتها و تواناییها بوده تا بتوانند به نحوی مناسب از عهده وظایف و مسئولیتهای محول شده برآیند. کودکان به عنوانی عضوی مهم از جامعه بشری از جمله آسیبپذیر ترین اقشار در مقابل حوادث وتصادفات رانندگی هستند. از میان بازههای سنی گوناگون کودکان سنین بین ۷ تا ۱۲ به دلیل قرارگیری در سالهای تحصیل در دبستان و حضور بیشتر همراه با تجربه کمتر در سطح معابر و مسیرها بیش از سایرسنین در معرض خطرات ترافیکی قرار دارند. در کشور ما نیز همانند بسیاری از کشورها، سرویسهای مدارس نقشی مهم را در فرایند جابجایی دانش آموزان بر عهده دارند. با توجه به اهمیت وظیفه متصدیانجابهجایی دانشآموزان، دارا بودن مهارتها و تواناییهای مخصوص این شغل برای این افراد ضروری میباشد. در سایر کشورها فرایند آموزش این افراد طولانی بوده و به صورت ممتد در سالهای فعالیت آنهانیز با توجه به دانش و معلومات روز انجام می پدیرد که با توجه عدم وجود این امر در کشور ما، اجرای فرایند آموزشهای تخصصی حرفهای رانندگان سرویسهای مدارس از جمله مهمترین نیازهای کشور ما میباشد. در این مقاله با توجه به اقدامات انجام شده در این خصوص در سایر کشورها و متناسب با امکانات و محدودیتهای موجود در کشور، ساختاری برای اجرای آموزشهای تخصصی رانندگان سرویسهای مدارس باهدف افزایششاخصهای ایمنی ترافیکارائه میگردد.