سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی سازه، زلزله و ژئوتکنیک

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مهرداد حجازی – دانشیار مهندسی سازه، گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اصفه
مهرداد قمری – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه، گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه

چکیده:

زمین لرزه بم در روز جمعه مورخ ۵ دی ماه ۱۳۸۲ در طول جغرافیایی ۵۸٫۳ درجه و عرض ۲۹ درجه با بزرگی ۶٫۵ ریشتررخ داده است .این زمین لرزه در امتداد گسل بم با عمق کانونی ۸ کیلومتر اتفاق افتاده است . بر اثر این این زلزله بسیاری از هم وطنان ما کشته و زخمی شدند . عمده اینحوادث ناشی از رفتارهای غیر مناسب ساختمانهای بنایی در این شهر ونقاط اطراف بوده است .چرا که عمده ساختمانهای موجود در این مناطق راساختمانهای بنایی ، تشکیل داده بوده است.آسیب پذیری در ساختمانهای بنایی را میتوان ناشی از چند عامل دانست : ۱- ترد بودن مصالح و کاهشمقاومت بر اثر تکرار شدید بار . ۲-وزن سنگین بنای حاصله و در نتیجه نیروی برشی زیاد. ۳- سختی زیاد در مقابل امواج زمین لرزه ای با دورههای تناوب کوتاه. ۴- کیفیت نامناسب ساخت و … . عوامل ذکر شده را میتوان عمده ترین عوامل در ضعف عملکردی سازه ها دانست . شکستناشی از طبقه نرم ساختمان، عدم پیوستگی در مصالح بنایی و جدایی اجزا سازه، ترک های کششی مورب در کنار بازشوها، کمانش های خارج ازصفحه و … را میتوان از رفتارهای یک عملکرد ضعیف دانست.در تحقیق حاضر بحث بر انواع گسیختگی های غالب در سازه های بنایی شهر بم تحت زلزله ۵ دی ۱۳۸۲ میباشد و در ادامه به مطالعه انواع روشهای مقاوم سازی و بهبود رفتارلرزه ای ساختمانهای بنایی برای هر یک حالت های شکست می پردازیم.