سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: دهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سید مصطفی مرتضوی – دانشجوی دکتری دانشگاه ساری
فرشته غفاری موفق – هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رفسنجان
حمید محمدی علی آبادی – مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد رفسنجان

چکیده:

دشت رفسنجان، در سال ۱۳۵۴ با ۱۵۹ حلقه چاه عمیق و نیمه عمیق تحت عنوان دشت ممنوعه معرفی کردید. به این معنی که تعادل وضعیت تغذیه سفره و نحوه استحصال آب به هم خورده و در نتیجه میزان تخلیه سفره از تغذیه آن بیشتر شده است. با این وجود در سال ۱۳۸۲ بر اساس آمار اداره آب منطقه ای استان کرمان، تعداد چاه ها به ۱۳۸۰ حلقه رسید! پایین رفتن سطح آب های زیرزمینی موجب کاهش کیفیت آب استحصال شده می گردد که شامل بالا رفتن بسیار زیاد و بیش از استاندارد EC آب می شود. در حال حاضر بر اساس آخرین آمار مربوط به سال ۱۳۸۲ حدود ۱۳۸۰ حلقه چاه همزمان با هم به برداشت بی رویه آب زیرزمینی پرداخته و این در شرایطی است که بر اساس آمار آب منطقه ای میزان استحصال آب حدود ۷۵۰ میلیون متر مکعب بوده که نزدیک ۲۵۰ میلیون متر مکعب سالیانه اضافه برداشت داشته یعنی این میزان اضافه برداشت سالیانه، از ذخیره آب زیرزمینی برداشت می شود. در دشت رفسنجان خالی شدن سفره های زیرزمینی و نشست زمین بخاطر تفاوت لایه های زمین شناسی منطقه بصورت یکنواخت اتفاق نمی افتد و باعث باز شدگی های زمین بطور افقی و عمودی می شود. این پدیده زمانی که با حرکات تکتونیکی زمین و گسل ۱۴۰ کیلومتری رفسنجان نیز همراه می شود، فاجعه ای را برای این منطقه گوشزد می نماید.