سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سومین سمینار بین المللی دانه های روغنی و روغنهای خوراکی

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

سیدجواد صانعی – اعضای هیات علمی گروه گیاهپزشکی دانشکدهی تولیدات گیاهی، دانشگاه علوم
سیداسماعیل رضوی – اعضای هیات علمی گروه گیاهپزشکی دانشکدهی تولیدات گیاهی، دانشگاه علوم
سیدمحمود اخوت – عضو هیات علمی گروه گیاهپزشکی دانشکده مهندسی علوم و کشاورزی، دانشگاه

چکیده:

بیماری پژمردگی ورتیسیلیومی یا خشکیدگی و زوال زیتون، مهمترین بیماری درخت زیتون است و در اکثر مناطق کشت آن یافت میشود. با گزارش بیماری در ایران از سال ۱۳۷۳ ، امروزه پژمردگی ورتیسیلیومی به عنوان مهمترین بیماری زیتون در ایران مطرح میباشد. روند تشکیل علایم بیماری در زیتون متفاوت است و پژمردگی سریع، زوال تدریجی و پژمردگی نهان در رابطه با درختان الوده مشاهده می شود . طبق گزارش های مختلف ، عامل بیماری پژمردگی و زوال در درختان زیتون V. dahliae است که با توجه به عکسالعمل جدایهها در گیاهان محک (پنبه یا بادمجان)، دو گروه برگریز (با میکرواسکلروتهای کشیده) و غیربرگریز (در دو زیرگروه با میکرواسکلروتهای کمابیش بیضوی) مربوط میباشد. نتایج مربوط به گروه های سازگار رویشی نشان میدهد که جمعیت V. dahliae جداشده از ایران شامل تعداد محدودی گروه های سازگار رویشی است. کنترل پژمردگی ورتیسیلیومی در درختان زیتون به دلیل فقدان پاسخهای ایمنی ارقام نسبت به آلودگی و وجود عامل بیماری در آوندهای گیاه مشکل و پرهزینه میباشد با توجه به آسیبهای قابل توجه بیماری در باغ های زیتون، در دو دهه ی اخیر از روشهای متفاوتی جهت کنترل بیماری شامل: گرمادرمانی قلمهها، آفتاب دهی خاک، محفظه یا اتاقک حرارتی ، کنترل بیولوژیک، کنترل شیمیایی، کوددهی، عملیات خاکورزی، آبیاری، کنترل شیمیایی علفهای هرز، هرس، عدم کاشت گیاهان حساس در باغ، تهیهی قلمه از درختان مادری سالم، پایههای مقاوم و ارقام مقاوم استفاده شده است