مقاله پیوند «زلف» و «دل» و کارکردهای هنری آن در دیوان حافظ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در شعر پژوهی (بوستان ادب – علوم اجتماعی و انسانی ) از صفحه ۶۱ تا ۸۲ منتشر شده است.
نام: پیوند «زلف» و «دل» و کارکردهای هنری آن در دیوان حافظ
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله حافظ
مقاله تداعی یا فراخوانی واژگان و معانی
مقاله دل
مقاله زلف
مقاله شیوه تعابیر و تصاویر هنری

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صیادکوه اکبر
جناب آقای / سرکار خانم: رحمانیان علی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در میان آفرینندگان آثار ادبی، خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی، جایگاه ویژه ای دارد. این تمایز و برجستگی در گرو عوامل متعددی است از جمله این که حافظ در پدیدآوردن آثارش، شگردهای هنری فراوانی را به کاربسته که بسیاری از آن ها به رفتار و کارکرد وی با زبان و شیوه واژه گزینی و واژه چینی او بر روی زنجیره سخن مربوط است. حافظ پژوهان بسیاری تمام تلاش خود را به کار بسته اند تا خود را در جهان ذهن و زبان حافظ وارد کنند؛ اگرچه بسیاری از این تلاش ها، به نتایج ارزشمندی دست یافته اما هنوز «ماجرای پایان ناپذیر حافظ» در آغاز راه است و هر روز شاهد تلاش های پی گیر در شرح، تفسیر و گره گشایی از منظورهای خواجه شیراز و به ویژه کشف رمز و راز ظرافت های کلام وی هستیم و هرکس از زاویه ای دیگر به آثار وی می نگرد. توانمندی حافظ در فراخوانی و احضار واژگان بر روی زنجیره گفتار و نیروی تداعی گری ذهنی وی، بر کسی پوشیده نیست. در این مقاله برای نشان دادن گوشه ای از این توانمندی ها، کارکرد و پیوند هنری دو واژه یا اصطلاح «دل» و «زلف» در غزلیات حافظ بررسی شده است. در دیوان حافظ این دو واژه در حدود ۷۸ مرتبه (در واحد بیت) با هم و مرتبط با یک دیگر به کار رفته اند که در هر بار با تصویر و تعبیری متفاوت روبرو می شویم. دراین مقاله این کارکردهای هنری در ۲۲ دسته تقسیم شده که بررسی و تحلیل آن ها از اهداف اصلی این مقاله است.