مقاله پویائی رشد هفتگی سرعت واکنش دختران عقب مانده ذهنی و سالم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در فصلنامه تحقیقات در علوم زیستی ورزشی از صفحه ۳۱ تا ۴۴ منتشر شده است.
نام: پویائی رشد هفتگی سرعت واکنش دختران عقب مانده ذهنی و سالم
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پویائی رشد
مقاله سرعت واکنش
مقاله عقب مانده ذهنی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرهادی لیلا
جناب آقای / سرکار خانم: قایینی سعید
جناب آقای / سرکار خانم: بهپور ناصر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
کیفیات سرعتی به عنوان جزء مهمی از آمادگی جسمانی، در توانبخشی کودکان معلول نقش بسزائی دارند. در کودکان عقب مانده ذهنی، ناپختگی فرآیندهای تحریکی و مهاری سیستم عصبی مرکزی، و کم تحرکی ناشی از محدودیت های اجتماعی، موجب نقصان قابل توجه تقریبا تمامی قابلیت های حرکتی می شود. امروزه عقیده بر آن است که این کودکان در تمامی کیفیات حرکتی از جمله سرعت، از هنجار همتایان سالم خود عقب می مانند. اگر چه اعتقاد بر این است که در صورت ایجاد شرایط برای فعالیت این کودکان، سازمان رشد ناهنجار به شدت در پی رفع خسارت های گذشته از طریق راه اندازی ساز و کارهای جبرانی خواهد بود اما از چگونگی تغییر آهنگ رشد هفتگی اجزاء تشکیل دهنده سرعت کودکان عقب مانده ذهنی، و اتخاذ تدابیر متناسب با آن در جلسات تمرینی، هنوز اطلاعاتی در دسترس نیست. بنابراین، هدف این پژوهش بررسی پویائی رشد هفتگی سرعت واکنش دختران عقب مانده ذهنی و سالم در تمرینات دایره ای بوده است. محققین بر این فرض بوده اند که پویائی رشد هفتگی سرعت واکنش در کودکان عقب مانده ذهنی و سالم متفاوت است. آزمودنی های این پژوهش نیمه تجربی را دو گروه ۱۵ نفره از دختران عقب مانده ذهنی آموزش پذیر و سالم تشکیل می دادند که به طور تصادفی از مدارس استثنائی و همگانی شهر کرمانشاه انتخاب شدند. دو گروه به مدت ۸ هفته ۳ جلسه ای در تمرینات دایره ای شرکت داشتند. سرعت واکنش آزمودنی ها از طریق آزمون خط کش اندازه گیری شد. عملیات آماری از طریقANOVA  با اندازه های مکرر، آزمون T مستقل و همبسته در برنامه SPSS انجام گرفت (p<0.05). نتایج نشان داد که اگر چه آهنگ پیشرفت در تمامی هفته ها در دو گروه یکسان نبود، اما روند کلی پیشرفت هفتگی دو گروه در شاخص سرعت واکنش معنادار بود. در نتیجه، کودکان عقب مانده ذهنی در صورت وجود فرصت های حرکتی، در شاخص سرعت واکنش حرکتی از امکانات بالقوه پیشرفتی خوبی برخوردارند، اگر چه روش های تمرینی آنها با توجه به ساختار نقص باید تخصصی باشد.