سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش ملی بحرانهای زیست محیطی ایران و راهکارهای بهبود آنها

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

سوده طهماسبی – دانشجوی کارشناسی ارشد آلودگیهای محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تح
مهران افخمی – دکتری مدیریت محیط زیست_مدیر محیط زیست سازمان آب و برق خوزستان
افشین تکدستان – استادیار گروه بهداشت محیط،عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپو

چکیده:

رودخانه گرگر یکی از اجزای سامانه بزرگ کارون است که در محل بندمیزان در ابتدای شهر شوشتر ازآن جدا شده و با طی مسافت ۷۸ کیلومتری مجدداً در محل بندقیر به این رودخانه میپیوندد. بهره برداری از این رودخانه درحال حاضر توسعه قابلتوجهی یافته که این امر بهمراه افزایش کاربریهای موجود در حوضه و تخلیه پساب این کاربریها به رودخانه، آینده تیره و تاری را برای کیفیت آب آن بوجود آوردهاست. هدف از این مطالعه پهنهبندی کیفی آب رودخانه گرگر با استفاده از شاخص کیفیت آبNSF میباشد. پهنهبندی کیفی آب اطلاعات مفیدی را جهت بهبود و توسعه سیاستهای مدیریت کیفیت آب، در اختیار کارشناسان قرار میدهد. در این مقاله، ۹ پارامتر کیفی آب شامل دما DO BOD کلیفرممدفوعی، نیترات، فسفات pH کلجامدات و کدورت بصورت ماهیانه بمدت ۶ ماه از ۱۰ ایستگاه نمونهبرداری، برداشت و مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج آزمایشگاهی با استفاده از شاخص کیفیت آبNSF آنالیز شده و در نهایت مسیر رودخانه به بازههای کیفی مختلف تقسیم گردید. نتایج نشاندهنده پایین بودن کیفیت آب در بازههای مختلف بخصوص در بازههای واقع در پاییندست ورود پساب حوضچههای پرورشماهی بود. بگونهای که پایینترین میزان کیفیت آب مربوط به بازه بین ایستگاه بعد از مجتمع پرورشماهی چمکنار تا ایستگاه دربخزینه با عدد شاخص ۵۲ میباشد. این امرمبین تأثیرگزاری بالای این منابع آلاینده بر رودخانه بوده و لزوم مدیریت صحیح کاربریها و کاهش تخلیه پسابهای حاصله را در کلیه مناطق رودخانه مشخص مینماید