سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

فاطمه کاردر – دانشجوی کارشناسی ارشد ژئودزی دانشکده مهندسی ژئودزی و ژئوماتیک دانشگاه
بهزاد وثوقی – دانشیار گروه مهندسی ژئودزی دانشکده مهندسی ژئودزی و ژئوماتیک دانشگاه
اصغر راست بود – دانشجوی دکتری ژئودزی دانشکده مهندسی ژئودزی و ژئوماتیک دانشگاه صنعتی

چکیده:

امروزه ژئودزی فضایی برای فرموله کردن براوردهای بهبود یافته ای از نرخ فعالیت زلزله ها به زمین شناسی و لرزه شناسی ملحق شده است با ظهور ژئودزی فضایی جهانی درچند دهه اخیر نسل جدیدی از اطلاعات درباره نرخ فعالیت لرزه ای بدست امده است ژئودزی فضایی با اندازه گیری نرخ کرنشهایی که منجر به ایجاد زلزله ها میشوند می تواند میزان پتانسیل فعالیت زلزله را تخمین بزند حتی روی گسل های ناشناخته گسلهایی که به کندی می لغزند و یا بطور عمیقی دقن شده اند که مطالعه این نوع گسلها به وسیله روشهای قرار دادی زمین شناسی و یا لرزه شناسی خیلی مشکل است.