سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محسن افروزی – دانشجوی کارشناسی ارشد هیدروژئولوژی، گروه زمین شناسی، دانشگاه فردوسی
حسین محمدزاده – دکتری منابع آب و محیط زیست ، مرکز تحقیقات آبهای زیرزمینی (متاب)، دانشکد
غلامرضا لشکری پور – دکترای زمین شناسی مهندسی، استاد گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانش
مجید کاظمی – دانشجوی کارشناسی ارشد هیدروژئولوژی، گروه زمین شناسی، دانشگاه فردوسی

چکیده:

پهنهبندی میزان تغذیه آبخوان به عنوان یک عنصر اساسی در چرخه هیدروژئولوژیکی در نقاط مختلف یک دشت می تواند کمک موثری به مدیریت صحیح آبخوان در شناخت مناطق بحرانی و غیر بحرانی آبخوان بنماید. در این تحقیق پهنهبندی میزان تغذیه خالص آبخوان دشت فارسان- جونقان در استان چهارمحال و بختیاری با استفاده از نوسانات تراز سطح ایستابی (WTF) در فاصله ماههای آبان تا اردیبهشت سال آبی ۹۰-۱۳۸۹ مورد ارزیابی قرار گرفت. براساس نقشه پهنه بندی مبزان تغییرات تراز سطح ایستابی، بیشترین نوسان سطح آب زیرزمینی در محدودههای شمالغربی آبخوان با میزان ۶ الی ۱۰ متر و کمترین مقدار آن در قسمتهای جنوب شرق و مرکز آبخوان بین ۰/۵- تا ۱/۲ متر برآورد شده است. نتایج حاصل از نقشه پهنهبندی ضخامت لایه تغذیه شونده آبخوان نیز نشان میدهد که بیشترین ضخامت لایه تغذیه شونده در محدوده روستاهای گوجان،دهچشمه و عیسیآباد بین ۰/۳۵ الی ۰/۵ متر و کمترین مقدار ضخامت لایه تغذیه شونده در محدوده جونقان و برابر ۰/۰ الی ۰/۰۸ متر میباشد. با احتساب مساحت در بر گیرنده هر محدوده ضخامت لایه نغذیه شونده آبخوان به طور متوسط حجم تغذیه آبخوان طی دوره آماری در نظر گرفته شده ( ۷ ماه) حدود ۲۰/۱۴ ملیون متر مکعب میباشد. مهمترین عوامل بر میزان بیشنه تغذیه این آبخوان میتوان به وجود سازندهای آهکی کارست شونده در قسمتهای شمالی آبخوان اشاره نمود.