سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین همایش علمی سراسری دانشجویی جغرافیا

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

اصغر شکیبایی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه مازندران

چکیده:

ارزیابی تناسب زمین، ابزار برنامه ریزی برای طراحی و پیش بینی الگوی بهینه ی استفاده و کاربری زمین است که سعی دارد مناقشات و کشمکش های زیست محیطی را به حداقل برساند) Eastman ، ۱۹۹۵ : ۵۴۲ (. غرب ایران یکی از نقاط زلزله خیز کشور است که دارای گسل های فراوانی می باشد که بسیاری از شهرهای واقع در غرب کشور و یا حتی کل کشور در کنار این گسل ها مستقر شده و به رشد خود ادامه می دهند.محل استقرار سکونتگاه ها و سایر تاسیساتی که توسط انسان ایجاد می شوند، کاملا تحت تاثیر عوامل محیطی بویژه ژئومورفولوژی و زمین شناسی می باشد. ( Chengtai ، ۱۹۹۹ : ۱۵۰ (. شاخص های مورد بررسی در تحقیق حاضر برای تحلیل خطر زلزله عبارتند از میزان روراندگی، فاصله از خطوط گسل، جنس خاک و کیفیت ابنیه می باشد که بر اساس نظر کارشناسان ارزش گذاری شده است. در پهنه بندی کل شهر از نظر احتمال خطر زلزله و آسیب های آن شهر به ۸ قسمت تقسیم بندی شد که عدد یک بیانگر کمترین احتمال و عدد ۸ نشان دهنده بیشترین احتمال وقوع زلزله است. از این نظر بیشتر مساحت شهر در قسمت احتمال خطر ۴ و ۵ قرار دارد که می توان آن را خطر متوسط نامید قرار دارد.اما خطر ناک ترین قسمت های شهر از نظر خطر زلزله محله های ویژه و منفرد شهر است که یکی از دلایل خطر بالای زلزله و شاید مهمترین عامل آن را بتوان خطر بالای روراندگی خاک معرفی کرد