سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: سومین کنفرانس ملی مدیریت و مهندسی سیلاب با رویکرد سیلاب های شهری

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

ابراهیم مقیمی – عضوء هیت علمی دانشکده جغرافیای دانشگاه تهران
حامد رضا کرمانی – کارشناس ارشد ژئومورفولوژی از دانشگاه شهید بهشتی تهران
احمد حسین زاده – کارشناس ارشد ژئومورفولوژی از دانشگاه تهران

چکیده:

همه ساله حوادث متعددی از جمله زلزله و سیل در گوشه و کنار کشورمان به وقوع می پیوندد که با خسارات مالی و جانی زیادی همراه است. مطالعات مختلف دلالت بر این موضوع دارد که عدم توجه به حریم مسیلها و رودخانه ها باعث ایجاد یک رشد نمایی در فراوانی وقوع سیلاب وخسارات وارده شده است. در این مقاله با استفاده از مرفومتری آبراهه و دبی حداکثر اقدام به پهنه بندی حریم سیلگیر رودخانه کن شده است. حوزه آبریز کن با مساحتی معادل با ۲۲۳۵۰ هکتار در بالادست منطقه ۲۲ شهر تهران قرار دارد. برای تعیین پهنه های سیل گیر در آبراهه کن مراحل زیر طی شده است. ابتدا به بررسی خصوصیات فیزیوگرافی حوضه پرداخته تا وضعیت سیل خیزی حوضه حاصل شود. در گام بعدی با استفاده از مقاطع عرضی برداشت شده و با کمک نرم افزار ARCGIS مساحت پهنه سیلگیر دردوره های کوتاه مدت ۵۰ ساله میان مدت ۱۰۰ ساله و بلند مدت ۲۰۰ ساله مشخص شده است. نتایج نشان می دهد که پهنه سیلگیر آبراهه کن گسترش افقی زیادی ندارد و همچنین اگر روند توسعه شهر بدون لحاظ کردن پهنه های سیلگیر رودخانه کن باشد باعث افزایش چند برابری میزان خسارت وارده به شهر تهران خواهد شد.