سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین همایش علمی سراسری دانشجویی جغرافیا

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

زهره شعبانی – کارشناس ارشد اقلیم شناسی در برنامه ریزی محیطی، دانشگاه پیام نورمرکز
سیدفرزاد حسینی زاده آرانی – کارشناس ارشدکاربرد اقلیم شناسی دربرنامه ریزی محیطی، دانشگاه پیام نو

چکیده:

در این پژوهش با استفاده از شاخص اقلیم گردشگری TCI) میسکوفسکی( ۱۹۸۵ ) به ارزیابی اقلیم گردشگری استان پرداخته شده است. این شاخص به شکلی سیستماتیک شرایط اقلیمی را برای فعالیت گردشگری با استفاده از پارامترهای میانگین حداکثر ماهانه دمای روزانه، میانگین دمای روزانه، حداقل رطوبت نسبی، میانگین رطوبت نسبی روزانه بارشmm) کل ساعات آفتابی و سرعت باد مورد ارزیابی قرار می دهد. شرایط آب و هوایی که فرد گردشگر در آن احساس مطلوبی دارد و به فعالیت های گردشگری می پردازد و آن را با احساس آ رامش انجام می دهد آسایش اقلیمیگردشگری نامیده می شود. این تحقیق با استفاده از داده های ۸ ایستگاه موجود در استان مرکزی که ۳ ایستگاه سینوپتیک و ۵ ایستگاه کلیماتولوژی و به روش شاخص اقلیمی گردشگریTCI انجام گرفت. نبود عناصری همچون باد و ساعات آفتابی در ایستگاههای کلیماتولوژی، از طریق ایستگاههای سینوپتیک بازسازی شد. پایگاه داده ای در نرم افزار ۲۰۰۷Excelتشکیل شد. وبعد به محیط سامانه اطلاعات جغرافیاییArc/GIS9.3 منتقل شد و تحلیل های مکانی با تکیه بر منطقه بندی شرایط اقلیمی گردشگری در مقیاس زمانی ماهانه انجام گرفت. نتایج مطالعه نشان می دهد که کل شهرهای استان طی ماههای ژانویه ، فوریه ، مارس ودسامبر شرایط نامساعد و بحرانی دارند و برای گردشگری نامناسب اند . و در ماههای آوریل و نوامبر شرایط استان حالت قابل قبول تا خوب را تجربه می کند وتقریبا شرایط بینابینی حاکم است . ولی از ماه می تا آخر ماه اکتبر شرایط ایده ال وبسیارخوب برکل استان مرکزی مستولی می باشد واستان مرکزی طی این زمانها می تواند پذیرای گردشگران زیادی از سایر استانها باشد. بنابراین فصل تابستان وبهار بهترین شرایط برای صنعت گردشگری استان مرکزی می باشد