مقاله پهنه بندی حوضه آبخیز بیاضیه به منظور تغذیه مصنوعی آب های زیرزمینی با استفاده از روش AHP و تکنیک GIS که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در جغرافیا و برنامه ریزی از صفحه ۶۹ تا ۹۶ منتشر شده است.
نام: پهنه بندی حوضه آبخیز بیاضیه به منظور تغذیه مصنوعی آب های زیرزمینی با استفاده از روش AHP و تکنیک GIS
این مقاله دارای ۲۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بیاضه
مقاله حوضه
مقاله AHP
مقاله تکنیک GIS
مقاله پهنه بندی
مقاله تغذیه مصنوعی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رامشت محمدحسین
جناب آقای / سرکار خانم: عرب عامری علیرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ایران سرزمینی است خشک با نزولات جوی بسیار کم به طوری که میانگین بارش آن کمتر از یک سوم متوسط بارندگی در سطح دنیاست. امروزه با افزایش جمعیت کشور و به تبع آن افزایش تقاضا برای مواد غذایی بهره برداری از منابع آب، بویژه مابع آب زیرزمینی بسیار بیشتر از گذشته شده است بطوری که این میزان مصرف بیشتر از میزان تغذیه منابع آب زیرزمینی می باشد، به سخن دیگر ورودی منبع از خروجی آن کمتر شده است لذا می بایست این کمبود منابع آب زیر زمینی جبران گردد. هدف از این پژوهش پهنه بندی حوضه آبخیز بیاضیه می باشد. فرایند تحلیل سلسله مراتبی یکی از کارآمدترین تکنیک ها و جامع ترین سیستم های طراحی شده برای تصمیم گیری با معیارهای چندگانه است. این تکنیک امکان فرموله کردن مسائل پیچیده را به صورت سلسله مراتب فراهم می سازد و همچنین امکان در نظر گرفتن معیارهای مختلف کمی و کیفی را در مساله فراهم می آورد. برای اطمینان حصول نتیجه نهایی، لایه پتانسیل منطقه مطالعاتی به سه روش Raster Calculator،Weighed Overlay  و Weighted Sum تهیه شده است. نتایج نشان می دهد که در بین سه روش فوق الذکر روش Raster Calculator حداکثر پهنه را به طبقه پتانسیل بالا و در مقابل روش Weighed Overlay حداقل پهنه را به طبقه پتانسیل بالا اختصاص داده است. اما روش Weighted Sum حدفاصل بین دو روش قبلی است و نتایج حاصل از آن از اطمینان بالاتری برخوردار است. در این میان پهنه پتانسیل بالا بیشتر منطبق بر رسوبات آبرفتی درشت دانه و منطبق بر مناطقی می باشد که دارای بیشترین میزان تراکم آبراهه می باشد و پهنه بدون پتانسیل یکی منطبق بر حداکثر ارتفاعات که دارای کمترین میزان نفوذ و شیب زیاد می باشد و دیگری منطبق بر مناطق کم ارتفاع می باشد که این مناطق دارای رسوبات تبخیری و گچی بوده و میزان درجه حرارت در آن زیاد می باشد. نتایج حاصل از این پژوهش می تواند در مدیریت محیط منابع آب زیرزمینی مثمر ثمر بوده و همچنین در طرح-های بهره برداری بهینه از منابع آب منطقه و جلوگیری از بهره کشی بیش از توان آن ها سازنده باشد.