سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش بین المللی دانش سنتی مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

ارژنگ صادقی – استادیار گروه عمران دانشگاه تربیت معلم آذربایجان

چکیده:

در ایران از دیرباز برای مدیریت آب نسبتا اندکی که در دسترس بوده، تدابیر مختلفی اندیشیده شده است. یکی از ابزار هایی که برای رساندن آب به جاهای مورد لزوم ابداع گردیده، پل های آب روو یا آب باره ها می باشند. این آب باره ها در ازمنه مختلف و در مناطق مختلف بصورت های گوناگون اجرا گردیده اند. مصالح بکار رفته در این پل ها نیز متفاوت است. بسته به بزرگی و طول از چوب و یا مصالح بنائی یعنی سنگ، آجر و ملات در ساخت آب باره ها استفاده گردیده است. با توجه به یافته های در دسترس، تعداد این آب باره ها در جنوب کشور بیش از شمال آن می باشد. و تعداد پل های آبگذر در شرق نیز بیش از غرب ایران می باشد. شاید بعلت وجود رود های نسبتا بیشتر در بعضی مناطق، کمتر به احداث آب باره پرداخته شده است. در این مقاله ضمن بررسی تاریخچه پل های آب باره در ایران، بعضی از آنها معرفی خواهند شد