سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی باستان شناسی و معماری سازه های آبی دزفول

تعداد صفحات: ۲۰

نویسنده(ها):

مریم اسپید – دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول، دانشکده باستان‌شناسی ، کارشناسی باس

چکیده:

پل شاپوری(قدیم ) دزفول احتمالاً از سازه‌های دوران شاهپور ساسانی است ( ۲۶۰ م). این پل در ساحل شرقی و غربی دزفول را به هم متصل می‌کند. برطبق روایات ۲۲ طاق نمای بزرگ و ۲۰ طاق نمای کوچک داشته، ۳۶۰ طول و ۷ذرع عرض و ۱۲ ذرع ارتفاع داشته است( هر ذرع ۹۴ تا ۱۰۴cm).برای ساخت پل از مصالحی چون ساروج ، بست های فلزی، سنگ های کنگلومرا و آجر استفاده شده است . در طول زمان نام‌هایی چون پل جندی شاپور ، قنطره روم، پل اندامش، پل دژپل و پل قدیم داشته است. به دلیل طول کم در محور مستقیم استحکامش از پل شوشتر پیش‌تر بود و در طول زمان توسط حکومت‌هایی چون دیلمیان ، سلجوقیان ، ایلخانان ، قاجار و پهلوی تعمیر گشته و در حمل و نقل مورد استفاده قرار گرفته است. در سال ۱۳۹۰ ش با زدن دو جاده انحرافی چپ گرد و راست گرد در کنار پل، این پل را برای استفاده وسایل نقلیه مسدود کردند .