سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

ادریس مددیان – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی محیط زیست، دانشگاه تهران
سعید گیتی‌پور –
سیاوش صدیقیان –
لیلا امیری –

چکیده:

پرده‌های تزریق نوعی از موانع سازه‌ای- زیست محیطی بشمار می‌روند که در آن با استفاده از تزریق دوغاب به داخل سنگ‌ها و خاکهای نفوذ پذیر، از جریان آب‌های زیرزمینی جلوگیری بعمل می‌نماید. این نوع از موانع کاربردهای مهم دیگری در محوطه‌های خاکی آلوده، در سدها جهت جلوگیری از نشت‌های احتمالی آب، و همچنین در سایت‌های دفن زباله به منظور تثبیت پسماندها را نیز شامل می‌شود. . این تکنیک یکی از روش‌های ارزان و با بازدهی بالا می‌باشد که می‌تواند برای دستیابی به مقاصد موردنظر بکارگرفته شود. به منظور اجرای عملیات تزریق دوغاب مقد متاً با توجه به کاربری نهایی سایت موردنظر از دوغاب های مختلفی استفاده می‌گردد. بطورکلی دوغاب‌ها به دو دسته کلی دوغاب‌های ذره‌ای مانند مخلوط سیمان با آب و بنتونیت و دوغاب‌های شیمیایی همچون سدیم سیلیکات و یورتین‌ها تقسیم می‌گردند. انتخاب نوع دوغاب به تخلخل سازندهای زمین شناسی ، سرعت جریان آب و مقاومت فشاری نهایی بخشهای تزریق شده بستگی دارد. در این مطالعه مقدمتاً با توجه به اهمیت ملاط مورد استفاده در پرده‌های تزریق، به انواع مختلف دوغاب ها همراه با معرفی ویژگی‌های هریک پرداخته می‌شود. در ادامه به بررسی انواع مختلف پرده‌های تزریق پرداخته می‌شود. در انتها نیز لازم به ذکر است که با درنظرگرفتن جوانب اقتصادی و اجرایی، پرده‌های تزریق یکی از گزینه‌های بسیار مناسب جهت آب بندی کردن شکستگی‌های سنگ‌ها و محصور نمودن پسماندهایی که دفع آن‌ها از حساسیت بالایی برخوردار است، می‌باشد.