سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

لیلا نوربخش گیگلو – بخش گیاهپزشکی دانشکده کشاورزی دانشگاه گیلان
سیدعلی الهینیا – بخش گیاهپزشکی دانشکده کشاورزی دانشگاه گیلان
فریدون پاداشت دهکایی – بخش گیاهپزشکی موسسه تحقیقات برنج کشور
شهربانو پورعبداله – مدیریت حفظ نباتات جهاد کشاورزی استان گیلان

چکیده:

سیاهک دروغی برنج یک بیماری جدید برنج در مناطق شمالی ایران است که اولین بار در سال ۱۳۷۶ از دهستان بند پی بابل گزارش گردید. مطالعات انجام شده نشان می دهد که این بیماری در استان گیلان در حال گسترش می باشد. مناطق عمده انتشار آن در مزارع واقع در حوزه تالاب انزلی شامل آبکنار و نیز مناطق اطراف شهرستان های فومن، صومعه سرا، انزلی و همچنین رشت می باشد که عمدتا به دلیل میکروکلیمای اطراف تالاب، غنی بودن زمین های منطقه و کشت رقم حساس به بیماری (خزر) می باشد که سبب ظهور هر ساله بیماری در منطقه و گسترش تدریجی آن به مناطق مجاور شده است. بررسی هایی که در سال ۸۹ روی این بیماری در مناطق مختلف استان گیلان صورت گرفت نشان داد که با توجه به تداوم گرمای بی سابقه، بیماری از شدت کمتری برخوردار بوده است. با این وصف منطقه راسته کنار فومن به عنوان منطقه جدید بیماری در سال ۸۹ شناسایی شد. بررسی ها نشان داد به طور متوسط تعداد خوشه های آلوده در ۱۰۰ مترمربع در منطقه آبکنار ۴ عدد و در راسته کنار ۵ عدد بوده است که هر خوشه آلوده به طور متوسط دارای ۳ و ۴ اسپوربال به ترتیب در مناطق مذکور بوده است