مقاله پراکنش و فراوانی پلانکتونی و نقش آن ها در پرورش ماهی در دریاچه سد ارس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در توسعه آبزی پروری (علوم زیستی) از صفحه ۴۱ تا ۵۹ منتشر شده است.
نام: پراکنش و فراوانی پلانکتونی و نقش آن ها در پرورش ماهی در دریاچه سد ارس
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سدارس
مقاله فیتوپلانکتون
مقاله زئوپلانکتون
مقاله فراوانی
مقاله پراکنش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سبک آرا جلیل
جناب آقای / سرکار خانم: مکارمی مرضیه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در پژوهش های طرح جامع هیدرولوژی و هیدروبیولوژی دریاچه سدارس، بررسی های پلانکتونی به عنوان مطالعات پایه در جهت افزایش تولیدات ماهی در این دریاچه در نظر گرفته شد. این مطالعات از تابستان ۱۳۸۱ شروع و تا بهار ۱۳۸۲ در ۵ ایستگاه انجام شد. نمونه برداری فیتوپلانکتونی به طور لایه ای و توسط بطری نانسن، یک لیتر آب از عمق های (۰، ۵، ۱۰ و ۱۵ متر) برداشت گردید. نمونه برداری زئوپلانکتونی نیز توسط تورکمرشکن (جودی نت) و به شکل کشش عمودی از عمق های نامبرده انجام گرفت. نمونه ها با فرمالین به نسبت ۴ درصد فیکس و جهت مطالعه به آزمایشگاه منتقل شدند. در مطالعات فیتوپلانکتونی ۴ شاخه و ۴۱ جنس شناسایی گردید که غالبیت مربوط به شاخه باسیلاریوفیتا با ۷۵٫۸ درصد جمعیت سالانه فیتوپلانکتونی می باشد، جنس های مهم این شاخه عبارت از Cyclotella،Synedra Nitzschia  و Gomphonema بوده که در فصل بهار فراوانی بیشتری دارند. شاخه های کلروفیتا با جنس های Scenedesmus, Chlamydomonas و Schroderia با ۱۹٫۴ درصد جمعیت سالانه وسیانوفیتا با جنسMicrocyctis  که در تابستان غالبیت دارند با ۴٫۷ درصد جمعیت سالانه در رده های بعدی قرار گرفته اند. از شاخه اوگلنوفیتا درصد جمعیتی ناچیزی مشاهده گردید. میانگین کل جمعیت سالانه فیتوپلانکتونی در این سدمخزنی ۱۰۱۰×۱٫۱ عدد در متر مکعب بوده که بیشترین درصد آن مربوط به منطقه ورودی سدارس می باشد. در مطالعات زئوپلانکتونی در مجموع ۴ شاخه و ۲۶ جنس شناسایی گردید که بیشترین فراوانی آن مربوط به شاخه روتاتوریا با جنس های Synchaeta, Keratella و Polyarthra با ۷۶ درصد جمعیت سالانه زئوپلانکتونی می باشد، بیشترین فراوانی این شاخه مربوط به فصل بهار بوده است. شاخه آرتروپودا و رده کوپه پودا با جنس های Cyclops و Diaptomus دارای ۱۱٫۲ درصد و مرحله ناپلئوسی آن ها با ۳٫۵ درصد جمعیت سالانه در رتبه دوم قرار دارد. سایر گروه های زئوپلانکتونی درصد جمعیتی ناچیزی دارند. میانگین کل جمعیت سالانه زئوپلانکتونی در دریاچه سدارس ۸۹۵۳۲۶ عدد در متر مکعب بوده که از نظر فراوانی و پراکنش وضعیتی مشابه فیتوپلانکتون ها دارند. آنالیز داده های به دست آمده بیانگر این مطلب است که تجمع پلانکتون ها در لایه های سطحی آب بیشتر و افزایش عمق سبب کاهش فراوانی آن ها می گردد.