سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سی و یکمین همایش علوم زمین

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

زینب ایمان زاده – کارشناس ارشد پترولوژی، دانشگاه شهید بهشتی.
محمد رهگشای – استادیار گروه زمین شناسی، دانشگاه شهید بهشتی.
ایمان منصف – استاد گروه زمین شناسی، دانشگاه آزاد.
مریم شفاعی آبکنار – کارشناس ارشد پترولوژی، دانشگاه شهید بهشتی.

چکیده:

گدازه های بالشی منطقه ای حدود ١٫٨٧ کیلومتر مربع را در بخش مرکزی و جنوب شرقی سکانس افیولیتی به خود اختصاص داده اند. همچنین رخنمون هایی از گدازه های بالشی در بخش بالایی کمپلکس دایک های صفحه ای در شمال و بخش مرکزی واحد گابرویی اصلی دیده می شود. مطالعات پتروگرافی بازالت های بالشی این منطقه نشان می دهد که از نظر کانی شناسی ، مهم ترین کانی های این مجموعه را فنوکریست های پلاژیوکلازو پیروکسن تشکیل می دهند. آلبیت، کلریت، کلسیت، زئولیت، اپیدوت، کوارتز، اکسید آهن نیز کانی های فرعی و ثانویه این مجموعه را شامل می شوند. . بافت عمده این سنگ ها پورفیری، اینترسرتال، و بافت های فرعی همچون وریولیتیک و بافت های غیر تعادلی همچون بافت غربالی در پلاژیوکلاز و بافت پوئی کیلیتیک مشاهده می شوند. شواهد ژئوشیمیایی حاکی از آن است که گدازه های بالشی منطقه از سنگ های بازالت، آندزیت بازالتی و آندزیت تشکیل شده اند. و همچنین تمامی این سنگ ها در سری ماگمایی تولئیتی قرار گرفته اند.