سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

کسری سیفی – دانشجوی کارشناسی ارشد پترولوژی گروه زمین شناسی دانشگاه آزاد اسلامی و
سیدحسام الدین معین زاده – استادیار، عضو هیئت علمی بخش زمین شناسی دانشگاه شهید باهنر کرمان
امیر شفیعی بافتی – استادیار، عضو هیئت علمی گروه زمین شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد زرند

چکیده:

منطقه مورد مطالعه بخشی از کوهستان تنبور می باشد که در شمال شرق سیرجان در استان کرمان واقع شده است. این منطقه، از نقطه نظر تقسیمات واحدهای رسوبی- ساختاری ایران جزء پهنه ساختاری سنندج – سیرجان می باشد. واحدهای سنگ شناسی اصلی منطقه شامل اسلیت، فیلیت، میکا شیست، گرین شیستآمفیبولیت، مرمرهای دولومیتی – کلسیتی و کوارتزیت میباشند بر پایه نتایج آنالیز الکترون میکرو پروب EPMA)و مطالعات مینرال شیمی مشخص گردید، که کلریت های موجود در کلریت بیوتیت شیست ها ( میکا شیست ها )، از انواع غنی از آهن و از نوع ریپیدولیت و کلریت های موجود در اپیدوت آمفیبولیت ها، از انواع غنی از منگنز و از نوع پسدوتورنجیت می باشد. بیوتیت های موجود در میکاشیست های منطقه مورد مطالعه از نوع ایستونیت می باشند و در این بیوتیت ها مقادیر کمی TiO2 وجود دارد. گارنت های موجود در ۶۸٫۵۴۴ تا ۶۰٫۰۶۵ درصد) ، گروسولر( ۱۹٫۹۸۴ تا ۱۶٫۸۸ درصد) و اسپسارتین( ۷٫۰۷۹ تا ۵٫۴۲۲ درصد) دارند. مطالعات مینرال شیمی که بر روی کانی های آمفیبول و پلاژیوکلاز موجود درمتابازیت های منطقه انجام شد، نشان می دهد که آمفیبول های موجود در این سنگها، از نوع اکتینولیت در اکتینولیت شیست ها، فروچرماکیت تا فروچرماکیت- هورنبلند در اپیدوت آمفیبولیت ها و مگنزیو هورنبلند در آمفیبولیت ها، می باشند. پلاژیوکلاز های موجود در این سنگها، از نوع آلبیت در اکتینولیت شیست ها، الیگوکلاز با ۲۴٫۲ تا ۱۹٫۵ درصد آنورتیت در اپیدوت آمفیبولیت ها و الیگوکلاز ۲۶٫۶ تا ۱۶٫۹ درصد آنورتیت در آمفیبولیت ها، می باشند