سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

عادل سرخوشی – گروه زمین شناسی دانشگاه زنجان
محسن موذن – گروه زمین شناسی دانشگاه تبریز

چکیده:

منطقه مورد بررسی (جنوب غرب ماهنشان-شرق کوه بلقیس) از نظر ساختمانی در زون ایران مرکزی و در محل برخورد زون های ساختمانی سنندج-سیرجان، البرز آذربایجان و ایران مرکزی قرار دارد. مهمترین سنگ های رخنمون یافته در منطقه مورد مطالعه شامل دو گروه سنگی عمده ی متابازیک ها و متاپلیت ها هستند. متابازیک ها شامل دو گروه سنگی اصلی کلریت شیست ها، آمفیبول شیست ها و متاپلیت ها شامل سه گروه سنگی اصلی گارنت شیست ها، بیوتیت شیست ها و مسکویت شیست ها می باشند. بافت شاخص این سنگ ها پورفیرولپیدوگرانوبلاست می باشد. با مطالعه پتروگرافی و ریزساختی سنگ های دگرگونی منطقه دو فاز اصلی دگرشکلی و دو مرحله دگرگونی مشخص شد که دگرگونی ها همزمان با دگرشکلی ها صورت گرفته است. قاز دگرشکلی دوم فاز غالب در منطقه بوده بطوریکه در بیشتر قسمت های منطقه اثرات فاز دگرشکلی اول را از بین برده است. مهمترین کانی های موجود در این سنگ ها شامل ترمولیت-اکتینولیت، کلریت، بیوتیت، مسکویت، گارنت، کوارتز و فلدسپات ها هستند که طی هر دو فاز دگرگونی متبلور شده اند.