سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

ناهید کداب – دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی اقتصادی، دانشگاه سیستان و بلوچستان
محمد بومری – دانشیار بخش زمین شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان
اعظم زاهدی – دانشجوی دکتری ژئوشیمی، دانشگاه سیستان و بلوچستان

چکیده:

کانسار مس نازیل در ۱۱۲ کیلومتری جنوب زاهدان و در زون ساختاری شرق ایران قرار گرفته است. نفوذ دایکهای آندزیتی با بافت پورفیری به درون سنگهای میزبان بازالتی و داسیتی منجر به شکلگیری هاله های دگرسانی در این منطقه شده است. بر اساس مطالعات پتروگرافی ترکیب سنگهای مورد مطالعه آندزیت، داسیت، بازالت و گابرو است. کانیهای اصلی در این سنگ ها شامل پلاژیوکلاز، آمفیبول و پیروکسن است. بر اساس نمودار-های ژئوشیمیایی تودههای نفوذی و سنگهای آتشفشانی منطقه نازیل از نوع کالکآلکالن بوده و در شرایط کوهزایی منطبق بر رژیم تکتونیکی VAG گرانیت کمان آتشفشانی) تشکیل یافتهاند. سنگهای مورد مطالعه از لحاظ غنیشدگی در آلومینیم، در رده متاآلومینوس قرار میگیرند. پیریت و کالکوپیریت کانیهای سولفیدی اصلی هستند که به صورت انتشاری و رگچه ای در سنگهای میزبان بازالتی و داسیتی یافت میشوند. این کانهها تحت تاثیر فرایندهای سوپرژن به مالاکیت و آزوریت تبدیل شدهاند.