سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

هانیه دادگر – دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی دانشگاه دامغان
قاسم قربانی – عضو هیئت علمی دانشکده علوم زمین دانشگاه دامغان
هادی شفایی مقدم – عضو هیئت علمی دانشکده علوم زمین دانشگاه دامغان

چکیده:

در بخش مرکزی افیولیت سبزوار (کو هسیاه) بخشی از یک سکانس گوشت های مشتمل بر هارزبورژی تها، لرزولی تها به همراه دونی تها رخنمون دارند. دونی تها به صورت نامنظم (discordant) درداخل پریدوتیت هایمیزبان وجود دارند. کرومیتی تها از دیگر واحدهایی می باشند که همراه با دونی تها در برخی موارد دیده میشوند. دای کهایی با ترکیب دیابازی-گابرویی به همراه لنزهای پیروکسنیتی و گابروپگماتیتی سکانس گوشت های کوه سیاه را قطع می نمایند. درصد فورستریت الیوین موجود در پریدوتی تها و کرومیتی تهای این منطقه از ۹۰ تا ۹۷ درصد در تغییر م یباشد. میزان آلومینیم اورتوپیروکسن موجود در هارزبورژی تها پائین بوده و گرایش به اورتوپیروکسن موجود در پریدوتیت های جل وقوس نشان م یدهند. کلنیوپیروکسن موجود درهارزبورژی تها نیز دارای میزان اکسید آلومینیم و تیتان پائینی بوده و گرایش به پریدوتی تهای جلوقوس داشته در حالی که این کانی در لرزولیت ها دارای میزان اکسید تیتان و آلومینیم بالاتری بوده و در محدوده پریدوتی تهای اقیانوسی واقع می گردند. اسپینل موجود در لرزولیت ها دارای گرایش به پریدوتی تهای اقیانوسی بوده در حالی که هارزبورژی تها گرایش به پریدوتی تهای جلوقوس و اقیانوسی نشان م یدهند. کرومی تهای موجود در دونی تها و کرومیتیت ها دارای عدد کروم بالایی بوده و به نظر م یرسد که از یک مذاب بونینیتی حاصل شد هاند. با توجه به خصوصیات ژئوشیمیایی پریدوتی تهای ناحیه کوه سیاه (به همراه خصوصیات ژئوشیمیایی دای کهای تزریق شده در این سکانس گوشت های)، به نظر می رسد که تکامل این سکانس گوشت های در ارتباط با یک محیط فرورانش میباشد.