سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین همایش انجمن زمین شناسی اقتصادی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محمد پارسایی – دانشگاه بیرجند، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی
سیدسعید محمدی – دانشگاه بیرجند، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی
محمدحسین زرین کوب – دانشگاه بیرجند، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی

چکیده:

منطقه مورد مطالعه در بخش شمالی زون جوش خورده سیستان قرار گرفته است. واحدهای سنگی عمده شامل الیوین بازالت، آندزیت بازالت، پیروکسن آندزیت، اندزیت و داسیت می باشند. بافت های غالب در این سنگ ها پورفیری با خمیره میکرولیتی، گلومروپورفیری و جریانی هستند. پلاژیوکلازهای زونه با ترکیب آندزین تا اولیگوکلاز، بهمراه هورنبلتد فراوان ترین فتوکریست های آندزیت و آندزیت بازالت ها را تشکیل می دهند. پلاژیوکلاز، الیوین، پیروکسن و بیوتیت از کانی های تشکیل دهنده الیوین بازالت ها می باشند. کربناتی شدن و سریسیتی شدن از دگرسانی هیدروترمال رخ داده در این سنگ ها است. سنگ های منطقه، از لحاظ زمین شیمیایی، کلسیمی- قلیایی پرپتاسیم هستند. بالا بودن نسبت LILE/HFSE و LREE/HREE در نمونه ها بیانگر تشکیل سنگ های منطقه در یک محیط فرورانش می باشند. به نظر می رسد فرآیند فرورانش، تأثیر اندکی در تمرکز عناصر Sm, Hf, Ta, Zr, Eu, Nd, Tb و Y در سنگ های منطقه و در عوض تأثیر قابل ملاحظه ای در تمرکز عناصر U,Th و تا اندازه ای La در نمونه ها داشته است. بالا بودن نسبت Ba/La و La/Ta و پائین بودن مقدار (TiO(2 در نمونه ها نشان می دهد که گدازه های منطقه در محیط کمان ماگمایی تشکیل شدهاند و همراه بودن آن با حجم وسیعی از توف های اسیدی نشانه شکل گیری گدازه ها در حاشیه فعال قاره است.