سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا و گردشگری در هزاره سوم

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

نفیسه مظفریان لائین – دانشجوی کارشناسی ارشد اقلیم شناسی در برنامهر یزی محیطی، دانشگاه پیام

چکیده:

در این تحقیق به منظور بررسی خشکسالی شهر مشهد از داده های بارندگی سالانه و ماهانه ایستگاه سینوپتیک مشهد طی یک دوره آماری ۳۰ ساله (۲۰۰۵-۱۹۷۴) استفاده گردید. پس از آماده سازی داده ها دوره و شدت خشکسالی ها با استفاده از روش آزمون دنباله ها محاسبه گردید. سپس شاخص استاندارد بارش به عنوان شاخص مناسب برای ادامه تحلیل خشکسالی انتخاب شد. بر اساس این تحقیق مشخص گردید که در ایستگاه مشهد طی سالهای آبی ۷۵-۱۹۷۴ تا ۲۰۰۵-۲۰۰۴ پنج دوره خشکسالی روی داده است. که شامل چهار دوره خشکسالی (دوره ۱ تا ۴ام) با تداوم یک سال و یک دوره خشکسالی (دوره ۵ام) با تداوم دو سال می باشد. بیشترین مقدار خشکسالی در طی سالهای (۲۰۰۱-۱۹۹۹) با مقدار ۸۹/۲۰- و کمترین خشکسالی در سال (۸۴-۱۹۸۳) با مقدار ۷/۰۵- به وقوع پیوسته است. شدیدترین خشکسالی در سال (۲۰۰۱-۱۹۹۹) رخ داده و رقم ۴۴/۶۰- را به خود اختصاص داده و پس از آن شدیدترین خشکسالی مربوط به سال ۷۵-۱۹۷۴) با رقم ۲۸/۴۵- می باشد. بر اساس میانگین بارندگی فصلی در طی ۳۰ سال مشخص گردید که در هر چهار فصل پائیز، زسمتان، بهار و تابستان از بین اقالیم هفتگانه، اقلیم نرمال بیشترین فراوانی را داشته است. همچنین اقلیم خشک متوسط بیشترین فراوانی را در فصل زمستان و بعد از آن در فصل پائیز به خود اختصاص داده است و فصل پائیز نسبت به دیگر فصول دارای فراوانی بیشتری از اقلیم بسیار خشک است.