سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی نفت، گاز و پتروشیمی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

مهدی کمال غریبی – دانشجوی کارشناسی ارشد، مهندسی شیمی، دانشگاه سمنان، سمنان
محمدمحسن سرافراز – دانشجوی دکترا، مهندسی شیمی، دانشگاه سمنان، سمنان
فرامرز هرمزی – دانشیار، مهندسی شیمی، دانشگاه سمنان، سمنان
سیدامیرحسین زمزمیان – استادیار، مهندسی شیمی، پژوهشگاه مواد و انرژی، پژوهشکده انرژی، کرج

چکیده:

در این تحقیق، تعداد زیادی آزمایش به منظور تهیه نانوسیالات پایدار شامل ذرات ۰۵ نانومتری اکسید مس و با توزیع مناسب در سیالات پایه متفاوت اتیلن گلیکول، آب یون زدایی شده و مخلوط آب/اتیلن گلیکول با نسبت درصد حجمی ۰۵ ۰۵ ، با حضور و یا بدون حضور مواد – فعال سطحی سدیم دودسیل سولفات، پلی وینیل پیرولیدن و تریتون ایکس ۱۵۵ ، انجام گرفته است. نانوسیالات با استفاده از رو دومرحله ای و در غلظت های وزنی ۰/۱-۰/۴ درصد و با تأکید بر کاربردهای انتقال حرارتی آن، آماده شدند. مواد فعال سطحی نیز درگستره غلظت حجمی ۵ ۱ درصد درنظر گرفته شدند. مشاهدات بصری بر روی ته نشینی نانوذرات، اندازه گیری اندازه ذرات و تحلیل پتانسیل زتا و همچنین کنترل مقدار اسیدیته، به منظور ارزیابی پایداری نانوسیالات به طور تجربی مورد استفاده قرار گرفتند. همچنین، رو های موجدهی فراصوت، هم زدن و افزودن محلول بافر نیز به منظور بهبود پایداری نانوسیالات اعمال شدند. نتایج نشان دادند که اتیلن گلیکول، به عنوان یک سیال پایه برای نانوذرات اکسید مس، در مقایسه با آب و مخلوط آب/اتیلن گلیکول، محیط بهتری به شمار می آید. بهترین شرایط پایداری و بهترین رو پایدارسازی در حضور مواد فعال سطحی نیز ارائه شده اند.