سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین همایش ملی کشاورزی و توسعه پایدار (فرصتها و چالشهای پیش رو)

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

غفار قاسمی تادوانی – دانشجوی کارشناسی ارشداقتصادکشاورزی دانشگاه زابل
حسن سخدری – دانشجوی کارشناسی ارشداقتصادکشاورزی دانشگاه زابل
محمود صبوحی – استادیاردانشگاه زابل

چکیده:

امروزه، پایداری به عنوان معیاری در مدیریت سیستمهای کشاورزی استفاده میشود. پایداری شامل جنبه های اجتماعی – اقتصادی، زیستی و بوم شناسی میباشد. در این پژوهش با استفاده از دادههای مقطع زمانی سال زراعی۱۳۸۷ -۸۸ شهرستان جهرم و برنامهریزی کسری با اهداف چندگانه، الگوی کشت همسو با کشاورزی پایدار تعیین شده است. به منظور ارزیابی پایداری منابع آب و تعیین الگوی بهینه برداشت به معرفی دو نسبت(مصرف آب/ بازده ناخالص) و (مصرف آب/ اشتغال) پرداخته شد. نتایج نشان داد که الگوی کشت فعلی با الگوی کشت همسو با پایداری منابع آب تفاوت زیادی دارد. مقدار آب مصرفی در حالت بهینه ۲۳/۹۵ درصد از حالت فعلی کمتر است. همچنین، شاخص پایداری (مصرف آب/ بازده خالص) و (مصرف آب/ اشتغال) به ترتیب مقدار ۷۱/۲۴۶/۰۶۶ محاسبه شد، که نسبت به الگوی کشت فعلی شهرستان به ترتیب ۵۷/۷۸و ۴۶/۶۶ درصد رشد نشان داد. باتوجه به یافته ها، با کم کردن مصرف آب و محدودیت ها در سطح شهرستان امکان افزایش شاخص های پایداری وجود دارد.