سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین همایش علمی سراسری دانشجویی جغرافیا

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

هیوا علمی زاده – دانشجوی دکتری ژئومورفولوژی دانشگاه تهران

چکیده:

در ایران به دلیل تنوع زمین شناسی و اقلیمی، هر ساله زمینلغزشهای متعدد به وقوع می پیوندد که خسارات قابل توجهی بهویژه در مناطق کوهستانی به بار میآورد. با توجه به زیانهایی که به این ترتیب و بر اثر لغزش زمین به وجود می آید، شناسایی و بررسی تودههای لغزشی و انجام تحلیل پایداری به منظور ارائه راهکارهای پایدارسازی آن ضرورت می یابد. زمین- لغزشهای متعدد در ایران موجب توجه بیشتر مجامع علمی به این پدیده گردید. با وجود پیشرفتهای زیادی که در تجزیه وتحلیل مکانیسم زمینلغزشها انجام گرفته است، هنوز نمی توان زمان وقوع یک زمینلغزش را پیشگویی کرد. نخستین نشانه- ای که لغزش زمین را در آیندهای نزدیک بازگو می کند، ترکهای سطحی است که در بخش بالایی شیبها، موازی راستای دامنه به وجود می آیند و به طور فزآینده ای گسترش می یابند. از آنجا که گسیختگی در توده سنگ ممکن است به تدریج و به صورت پیشرونده روی دهد، بنابراین تنش برشی میانگین که به مقدار زیادی از مقاومت برشی توده سنگی – خاک بیشتر است، می تواند لغزش زمین را موجب شود. تعیین و پیشنهاد روش های مناسب جهت تثبیت و پایدارسازی شیب، به نتایج حاصل از مطالعات، بنیه مالی و اقتصادی و اهداف پروژه دارد. عملیات پتینگ و کنتورفارو در کاهش رواناب و رسوب تولیدی نسبت به عملیات دیگر موثر می باشد و از طرفی هزینه این عملیات کمتر و اجرای آن نیز ساده تر است، اعمال سیستم خاک ورزی مناسب و منطبق با شرایط آب وهوایی هر منطقه و کاشت در سطوح شیب دار در کاهش زمینلغزش اثر چشم گیری دارد. با توجه به نتایج تحلیلها و درنظرگرفتن امکانات موجود اجرایی در محل، راهکارهای زیر جهت پایدارسازی شیبها پیشنهاد می گردد : احداث شیروانیها زهکشهای سطحی در دامنههای مشرف به شیب برای جمع آوری و هدایت آب های ناشی از بارندگی به بیرون از حریم شیبها، کاهش زاویه شیب و ایجاد برم با عرض و شیب مناسب در ترانشه ها، تبدیل مناطق پر خطر به فضای سبز و محل های تفریحی به منظور افزایش پایداری شیب و اجتناب از ساخت سازههای بلند. نتایج این پژوهش اهمیت مطالعات ژئوتکنیکی را در پروژه های حیاتی و عمرانی کشور بازگو می نماید