مقاله پایش تغییرات زمانی کاربری اراضی با استفاده از تکنیک های سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی (مطالعه موردی: جیرفت، استان کرمان) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در سنجش از دور و سامانه اطلاعات جغرافیایی در منابع طبیعی ( کاربرد سنجش از دور و GISدر علوم منابع طبیعی ) از صفحه ۲۵ تا ۳۹ منتشر شده است.
نام: پایش تغییرات زمانی کاربری اراضی با استفاده از تکنیک های سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی (مطالعه موردی: جیرفت، استان کرمان)
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تغییرات زمانی کاربری اراضی
مقاله سنجش از دور
مقاله تصاویر لندست
مقاله شبکه عصبی مصنوعی
مقاله ماشین های بردار پشتیبان
مقاله جیرفت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مظاهری محمودرضا
جناب آقای / سرکار خانم: اسفندیاری مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: مسیح آبادی محمدحسن
جناب آقای / سرکار خانم: کمالی اردوان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
کاربری اراضی یکی از مهمترین جنبه های بررسی مدیریت منابع طبیعی و بازنگری تغییرات محیطی است. در این تحقیق با استفاده از قابلیت تکنیک های سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی تغییرات کاربری اراضی منطقه جیرفت در بازده زمانی بین سال های (۱۹۸۷ تا ۲۰۱۰) با استفاده از تصاویر ماهواره ای لندست (TM،ETM+) مورد پایش قرار گرفت. طبقه بندی کلاس های کاربری اراضی، تجزیه تحلیل روش ها و تغییرات آن ها، در محیط نرم افزار ENVIÒ۸٫۱ و ArcGISÒ۹٫۱ انجام گردید. تجزیه و تحلیل تغییرات زمانی تصاویر نشان می دهد که طی ۲۳ سال مورد مطالعه درصد تغییرات چهار کلاس کاربری اراضی (مسکونی ۷٫۹۰+، زراعی ۴۲٫۱۰+، باغی ۱۷٫۹۳- و بایر ۳۲٫۰۷-) می باشد. نتایج همچنین نشان می دهد که روش های شبکه عصبی و ماشین های بردار پشتیبان نسبت به سایر روش ها از دقت کمتری برخوردار است، اما این روش ها از لحاظ تفسیر بصری، جداسازی طبقات کاربری نسبت به سایر روش های بهتر می باشد. نتایج نشان داد که سطح اراضی مسکونی افزایش محسوسی داشته و بررسی تغییرات الگوی مکانی کاربری ها نشان داد که بیشترین تغییرات کاربری در مناطق زراعی و باغی ایجاد شده است. نتایج این تحقیق به اهمیت کاربرد تناسب اراضی در مناطق با قابلیت کشاورزی، به منظور کاهش روند تغییرات اشاره دارد. عدم توجه و مدیریت مناسب در وضعیت هیدرولوژی منطقه، تامین نهاده های کشاورزی و فقدان وضعیت ثبات اقتصادی، از عوامل موثر بر روند تغییرات کاربری اراضی در منطقه مورد مطالعه می باشد.