مقاله پایایی کدگذاری تشخیص های پزشکی با ICD-10 در سال ۱۳۹۰ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردین و اردیبهشت ۱۳۹۲ در مدیریت اطلاعات سلامت از صفحه ۱ تا ۹ منتشر شده است.
نام: پایایی کدگذاری تشخیص های پزشکی با ICD-10 در سال ۱۳۹۰
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پایایی نتایج
مقاله کدگذاری
مقاله تشخیص
مقاله دهمین ویرایش طبقه بندی بین المللی بیماری ها

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علی پور جهانپور
جناب آقای / سرکار خانم: کریمی افسانه
جناب آقای / سرکار خانم: عرفان نیا لیلا
جناب آقای / سرکار خانم: شهرکی پور مهناز
جناب آقای / سرکار خانم: حیوی حقیقی محمدحسین
جناب آقای / سرکار خانم: کدخدا عباس
جناب آقای / سرکار خانم: میرشکار کبری

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: پایایی کدگذاری تشخیص ها برای استفاده از داده ها در سطح ملی و بین المللی ضروری است. مطالعه حاضر وضعیت پایایی کدگذاری تشخیص ها با ICD-10 در بیمارستان های آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی زاهدان را تعیین کرد.
روش بررسی: در این مطالعه تحلیلی، ۲۴۵ پرونده کدگذاری شده از قبل، مربوط به ۵ بیمارستان آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی زاهدان در نیمه اول سال ۱۳۹۰ توسط کدگذاران بیمارستان های مربوطه و پژوهشگر دوباره کدگذاری شد. ابزار گرد آوری داده، چک لیست بود و روایی آن با نظر استادان صاحب نظر مسجل گردید. پایایی درونی (کد اختصاص یافته روی پرونده با کد فعلی کدگذار) و پایایی بیرونی (پایایی کدهای کدگذار و پژوهشگر) در سطوح مختلف تشخیص ها با استفاده از ضریب توافق Cohen’s Kappa ارزیابی شد.
یافته ها: پایایی درونی در اکثر موارد از درجه تقریبا کامل برخوردار بود. فقط در سطح سه کاراکتر اول، تشخیص اصلی درجه پایایی متوسط تعیین شد (K=0.52). پایایی بیرونی نیز در بیشتر موارد بالاتر از متوسط از بود. فقط در سطح کاراکتر پنجم، تشخیص اصلی پایایی بیرونی (بین کدهای ثبت شده روی پرونده و پژوهشگر) کم (K=0.18)، برای کاراکتر چهارم سایر تشخیص اول متوسط (K=0.60) و برای سطح فصل سایر تشخیص سوم نیز متوسط (K=0.54) بود. همچنین پایایی بیرونی (بین کدگذار و پژوهشگر) برای تشخیص اصلی در سطح سه کاراکتر اول، متوسط (K=0.47) و در سطح کاراکتر پنجم، کم (K=0.18) به دست آمد.
نتیجه گیری: پایایی کدگذاری تشخیص ها در سطح فصل و کارکتر چهارم از درجه پایایی مناسبی برخوردار بود و در سطوح سه، کارکتر اول و کاراکتر پنجم از وضعیت مناسب برخوردار نیست. این مساله می تواند ناشی از انتخاب اشتباه تشخیص اصلی در کدگذاری چند وضعیتی و همچنین عدم توجه کدگذاران به سطح جزئیات در کدگذاری باشد. بنابراین برگزاری دوره های آموزشی ضمن خدمت برای کدگذاران ضروری است.