مقاله پایایی بین دو آزمونگر در ارزیابی اسپاستیسیته با استفاده از مقیاس اصلاح شده تاردیو در افراد بزرگسال مبتلا به فلج مغزی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۱ در توانبخشی نوین از صفحه ۱۳ تا ۱۹ منتشر شده است.
نام: پایایی بین دو آزمونگر در ارزیابی اسپاستیسیته با استفاده از مقیاس اصلاح شده تاردیو در افراد بزرگسال مبتلا به فلج مغزی
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اسپاستیسیته
مقاله پایایی بین دو آزمونگر
مقاله مقیاس اصلاح شده تاردیو
مقاله بزرگسال
مقاله فلج مغزی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صالحی دهنو نسرین
جناب آقای / سرکار خانم: نوری زاده دهکردی شهره
جناب آقای / سرکار خانم: دادگو مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: صالحی مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: مفتاحی نرگس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: اسپاستیسیته یکی از علائمی است که منجر به محدودیت عملکردی در بزرگسالان مبتلا به فلج مغزی می شود و با افزایش وابسته به سرعت رفلکس های کششی تونیک و تشدید رفلکس های تاندونی (به علت افزایش تحریک پذیری رفلکس کششی) مشخص می شود. مقیاس اصلاح شده تاردیو یک معیار بالینی معتبر برای ارزیابی اسپاستیسیته در افراد مبتلا به فلج مغزی می باشد. هدف این تحقیق ارزیابی پایایی بین دو آزمونگر در ارزیابی اسپاستیسیته با استفاده از مقیاس اصلاح شده تاردیو، در عضلات اندام تحتانی بزرگسالان مبتلا به فلج مغزی می باشد.
روش بررسی: در تحقیقی از نوع تحلیلی- مقطعی، ۳۰ فرد بزرگسال (۱۹زن، ۱۱مرد) مبتلا به فلج مغزی اسپاستیک با میانگین سنی ۴٫۸±۲۶٫۵۷ سال، با روش نمونه گیری ساده، از افراد در دسترس مراجعه کننده به مجتمع آموزشی نیکوکاری رعد مستقر در شهر تهران وارد مطالعه شدند. شدت اسپاستیسیته عضلات اداکتور ران، خم کننده های زانو و پلانتار فلکسور مچ پا با استفاده از مقیاس اصلاح شده تاردیو توسط دو آزمونگر به فاصله زمانی ۱۰ دقیقه، ارزیابی شدند.
یافته ها: مقادیر ICC برای اختلاف دو زاویه واکنش عضلانی و دامنه حرکتی کامل (R2-R1)، برای عضلات اداکتور ران و خم کننده های زانو به ترتیب۰٫۹۷ و ۰٫۸۸ و برای پلانتارفلکسورهای مچ پا۰٫۸۲ محاسبه گردید. همچنین توافق یبن دو آزمونگر درارزیابی کیفیت واکنش عضلات اداکتور ران، خم کننده های زانو و پلانتارفلکسور مچ پا به ترتیب ۰٫۸۹، ۰٫۹۶، و ۰٫۹۲ به دست آمد.
نتیجه گیری: مقیاس اصلاح شده تاردیو در عضلات اداکتورهای هیپ، خم کننده های زانو و پلانتارفلکسور مچ پا بزرگسالان مبتلا به فلج مغزی داری پایایی بالا است. احتمالا از این مقیاس می توان برای ارزیابی اسپاستیسیته عضلات اندام تحتانی در بزرگسالان مبتلا به فلج مغزی استفاده کرد.