سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

ندا قدرتی توستانی – کارشناس ارشد مهندسی طراحی محیط زیست، دانشگاه تهران
الهام قدرتی توستانی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی طراحی محیط زیست، دانشگاه تهران

چکیده:

با توجه با افزایش روز افزون جمعیت شهر نشین و بهره برداری هرچه بیشتر از منابع زیست محیطی غیر قابل تجدید وآلاینده، و به تبع آن افزایش زباله و دفن مقادیر وسیع تری از مواد مضر و خطرناک در خاک، آلودگی بیش از پیش خاک به خصوص در مکان های دفن زباله، ایستگاه های نگه داری زباله و مناطق پیرامونی آنها، امری اجتناب ناپذیر است که همواره در سال های اخیر تلاش ها برای جبران آسیب های ناشی از عمل دفن در خاک، آلودگی و بافت ان ادامه داشته است. روش های مختلفی که تا کنون جهت پالایش خاک مورد آزمایش قرار گرفته است که از جمله آنها می توان به روش های فیزیکی، شیمیایی، مهندسی و طبیعی اشاره نمود. با توجه به اثرات جانبی و سویی که هریک از روش ها بر جای می گذارند، لازم است تا بهترین روش برای پالایش خاک مورد استفاده قرار گیرد. با توجه به اینکه روش فیزیکی بافت طبیعی خاک را بر هم زده و بسیار پر هزینه خواهد بود و با علم به اثرات سوء جانبی بسیار زیادروش شیمیایی، بهترین و کم خطر ترین روش برای پالایش خاک روش طبیعی است. زیرا استفاده از گیاهان پالاینده کم خطر ترین و کم هزینه ترین روش برای پالایش خاک است. تنها مورد قابل تامل در این روش، زمان لازم برای پالایش خاک توسط گیاه و سازگاری اقلیمی گیاه با محیط آلوده می باشد. با پیشرفت علم و تکنولوژی بومی سازی یک گیاه در زیستگاه های جدید امکان پذیر شده است. با توجه به انواع آلودگی ها امکان استفاده از گیاهان مختلف برای جذب آلاینده های متفاوت وجود دارد و در نتیجه امکان پالایش خاک به وسیله روش های کاملا طبیعی (فیتو رمیدیشن) در ایران امکان پذیر و قابل اجرا به نظر می رسد.