مقاله پاسخ های هورمونی، شاخص های آسیب سلولی و غلظت اسیدهای آمینه پلاسما به دنبال فعالیت مقاومتی حاد همراه با مصرف مکمل BCAA که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در علوم زیستی ورزشی (حرکت) از صفحه ۴۵ تا ۶۲ منتشر شده است.
نام: پاسخ های هورمونی، شاخص های آسیب سلولی و غلظت اسیدهای آمینه پلاسما به دنبال فعالیت مقاومتی حاد همراه با مصرف مکمل BCAA
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اسیدهای آمینه شاخه دار پلاسما
مقاله انسولین
مقاله کورتیزول
مقاله لاکتات دهیدروژناز
مقاله کراتین کیناز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شیخ الاسلامی وطنی داریوش
جناب آقای / سرکار خانم: مرادی آرزو

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر حاد تمرین مقاومتی همراه با مکمل اسید آمینه شاخه دار بر غلظت اسیدهای آمینه پلاسما، پاسخ های هورمونی و شاخص های آسیب عضلانی در زنان جوان سالم بود. ۱۰ دانشجوی فعال دختر که حداقل دو جلسه فعالیت ورزشی منظم در طول هفته داشته و سابقه مصرف هیچ نوع مکملی نداشتند، به صورت داوطلب در یک طرح مقطعی دوسوکور شرکت کردند. طرح تحقیق در دو جلسه با فاصله ۶ هفته انجام گرفت. فعالیت مقاومتی شامل هفت حرکت (دو حرکت پایین تنه و پنج حرکت بالاتنه) با شدت ۵۰ درصد ۱RM در ۵ ست، ۱۵-۱۲ تکرار بود. در هر جلسه نیمی از آزمودنی ها به صورت تصادفی مکمل (۴٫۵ گرم BCAA به صورت محلول) و نیمی دیگر دارونما (به همان مقدار دکستروز) مصرف کردند. نمونه های خونی قبل از فعالیت (ناشتا)، بلافاصله بعد از فعالیت، ۳ ساعت بعد از فعالیت و همچنین در روز بعد (مشابه نمونه اول) جمع آوری شد. نتایج نشان داد مکمل سازی BCAA موجب افزایش چشمگیر اسیدهای آمینه شاخه دار پس از فعالیت شد (P<0.05). همچنین پس از فعالیت و سه ساعت پس از آن، افزایش معناداری در مقادیر لوسین و ایزولوسین در شرایط مصرف مکمل (در مقایسه با شرایط دارونما) دیده شد (P<0.05). این در حالی بود که متیونین در هر دو شرایط، بلافاصله پس از فعالیت کاهش یافت (P<0.05)، اما گلوتامین و فنیل الانین تنها در شرایط مکمل و آن هم بلافاصله پس از فعالیت کاهش معناداری داشتند. علاوه بر این، لاکتات دهیدروژناز (P>0.05) و کراتین کیناز (P<0.05) به عنوان شاخص های آسیب سلولی در هر دو شرایط به دنبال فعالیت افزایش یافتند. تغییرات هورمون های انسولین و کورتیزول نیز در هر دو شرایط مکمل و دارونما الگوی مشابهی داشت. به نظر می رسد تنها یک بار مصرف مکمل قبل از شروع فعالیت مقاومتی حاد بر غلظت اسیدهای آمینه شاخه دار پلاسما تاثیر مثبتی داشته باشد، در حالی که مکمل موجب کاهش غلظت گلوتامین، فنیل الانین و متیونین شد. در هر حال، شاخص های آسیب سلولی (LDH، CK) و هورمون های انسولین و کورتیزول تحت تاثیر دریافت قبل از فعالیت مکمل قرار نگرفتند.