مقاله پاسخ فاکتور رشدی آندوتلیال عروقی به فعالیت زیربیشینه وامانده ساز و رابطه آن با VO2max که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در علوم زیستی ورزشی (حرکت) از صفحه ۵۹ تا ۷۵ منتشر شده است.
نام: پاسخ فاکتور رشدی آندوتلیال عروقی به فعالیت زیربیشینه وامانده ساز و رابطه آن با VO2max
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مویرگ عضله اسکلتی
مقاله آنژیوژنز
مقاله VEGF سرمی
مقاله حداکثر اکسیژن مصرفی
مقاله فعالیت زیربیشینه وامانده ساز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طاهری چادرنشین حسین
جناب آقای / سرکار خانم: نورشاهی مریم
جناب آقای / سرکار خانم: رنجبر کمال

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف از تحقیق حاضر، بررسی پاسخ فاکتور رشدی آندوتلیال عروقی (VEGF) به یک وهله فعالیت زیربیشینه وامانده ساز و رابطه آن با VO2max در وهله های زمانی مختلف بود. به این منظور، ۱۲ مرد فعال (میانگین ۲۴ سال) به صورت داوطلبانه انتخاب و فعالیت زیربیشینه وامانده ساز را انجام دادند. نمونه های خونی قبل، بلافاصله و دو ساعت بعد از اجرا گرفته شد. از آزمون تحلیل واریانس و همبستگی پیرسون برای آنالیز داده ها استفاده شد. فعالیت موجب افزایش معنی دار VEGF سرمی بلافاصله (p=0.0001) و دو ساعت بعد از اجرا (p=0.0001) شد. از طرفی، همبستگی معنی د اری بین VO2max و VEGF قبل از اجرا وجود نداشت (p=0.352)، ولی بلافاصله (p=0.006) و دو ساعت بعد از اجرا (p=0.026) همبستگی معنی داری مشاهده شد. بر اساس یافته های این تحقیق، انجام یک وهله فعالیت زیربیشینه وامانده ساز می تواند محرکی برای افزایش فاکتور آنژیوژنیکیVEGF  باشد و هرچه آزمودنی توان هوازی بیشتری داشته باشد، احتمالا آنژیوژنز بیشتری را تجربه می کند.