سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی معماری و سازه

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمدصادق فلاحت – دکترای معماری استادیار گروه معماری دانشگاه زنجان
ثریا نوری – کارشناس معماری

چکیده:

معنا از مهمترین مفاهیم ارتباط محیط ساخته شده و انسان است معنا مفهوم چند بعدی داشته و از یکسو به موضوعات ذهنی و از دیگر سو به ویژگیهای ملموس و عینی یک شی وابسته است در فضای چند بعدی معماری با ایجاد ایستایی فرم ها ایجاد نظم و هندسه برای پشتیبانی از فعالیت و ایجاد زمینه ای برای ارتباط درون و بیرون فضا و به عنوان یک نشانه یا نماد برشکل گیری و ایجاد معنا در مخاطبین اثر می گذارد و نقش مهمی در ارتباط مخاطب با فضا و حس مکان ایجاد می نماید. هماهنگی سازه با معماری از مهمترین عوامل کیفی فضاست در معماری سنتی و کلاسیک قبل ا زمدرن سازه فرم و نظم با هم برپا شده و بصورت یک کلیت درک رمز گشایی و معنا می شده است در حالیکه در معماری مدرن سازه از مفهوم فرم و هندسه منتزع شده و بیشتر به عنوان تامین کننده فرم ها و فعالیت ها مورد توجه قرار میگیرد و موجب آزادی بیشتر نماها و پلان شده و از این طریق لیت و ترکیب بندی بنا را تحت تاثیر قرار میدهد.