مقاله وزن دهی و اولویت بندی عوامل و نشانگرهای ارزشیابی برنامه درسی علوم تجربی دوره ابتدایی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۹۲ در پژوهش های آموزش و یادگیری (دانشور رفتار) از صفحه ۳۹ تا ۶۰ منتشر شده است.
نام: وزن دهی و اولویت بندی عوامل و نشانگرهای ارزشیابی برنامه درسی علوم تجربی دوره ابتدایی
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ارزشیابی برنامه درسی
مقاله تحلیل سلسله مراتبی
مقاله برنامه درسی علوم تجربی
مقاله دوره ابتدایی و سرگروه های آموزشی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: یادگارزاده غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: سرمدی انصار حسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تحلیل سلسله مراتبی از روش های اولویت بندی، پدیده ها است. این روش، امکان مقایسه و استفاده از نظرات افراد خبره را فراهم می آورد. در پژوهش حاضر، به منظور وزن دهی و اولویت بندی عوامل و نشانگرهای ارزشیابی برنامه درسی علوم تجربی دوره ابتدایی، از روش مذکور استفاده شده است. روش تحقیق، توصیفی و از نوع پیمایشی است. جامعه پژوهش، تمامی کارشناسان آموزش و پرورش ابتدایی استان همدان (سرگروه های آموزشی) بوده اند که با عنایت به عدم نمونه گیری، تمامی آنان، به پرسش نامه پاسخ داده اند. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی و به کمک نرم افزار Excel، انجام شده است. یافته ها نشان داد، از نظر کارشناسان و به ترتیب اهمیت، عوامل شاخص در ارزشیابی برنامه درسی علوم تجربی دوره ابتدایی، شامل، ” کلیات برنامه، محتوی، اهداف برنامه، منطق برنامه، نقش معلم، فعالیت های یادگیری، سنجش، مواد و منابع یادگیری، مکان رخ داد برنامه، زمان و گروه بندی می باشند. در حوزه نشانگرهای ارزشیابی، در عامل کلیات برنامه درسی، نشانگرهای، میزان تناسب برنامه با اصول آموزش ابتدایی، توان برنامه در پرورش صلاحیت های علمی پایه و میزان تحقق اهداف برنامه، وزن بالاتری داشته اند هم چنین در عامل منطق برنامه و اهداف، نشانگرهای، تناسب اهداف برنامه با نیازهای دانش آموزان، تناسب برنامه با اهداف آموزش ابتدایی و هماهنگی برنامه درسی با مبانی، اصول و ساختار علوم، از وزن بالاتری برخوردار بوده اند. در عامل محتوی و فعالیت های یادگیری، نشانگرهای، تناسب محتوی با نیازهای یادگیری، تناسب محتوی با اهداف کلی برنامه و تمرکز راهبردهای یادگیری بر یادگیرنده، وزن بالاتری را به خود اختصاص دادند. در عامل نقش معلم و سنجش، نشانگرهای، میزان هماهنگی برنامه با نقش معلم، میزان توجه به نقش معلم در برنامه و پیش بینی نقش انعطاف پذیر برای معلم در سند برنامه، وزن بالاتری داشته اند.در عامل منابع یادگیری و گروه بندی، نشانگرهای، پیش بینی امکانات آزمایشگاهی در برنامه، پیش بینی نرم افزار و سخت افزارهای مورد نیاز و پیش بینی فعالیت های گروهی یادگیری، وزن بالاتری داشته اند هم چنین در عامل فضا و زمان، نشانگرهای، پیش بینی آزمایشگاه در برنامه، تصریح فضای اجرای برنامه به مدرسه و زمان اختصاص یافته به یادگیری، وزن بیشتری داشتند.