سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش ملی صدسال معماری و شهرسازی ایران معاصر

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

رویا شینی غلامپور – دانشجوی کارشناسی ارشد مرمت و احیا بناهای تاریخی

چکیده:

سکونت و یکجانشینی پیش شرط لازم درتبدیل یک فضا به خانه است هرمکانی که انسان بتواند درآن سکونت کند به گونه ای خانه وی به شمار می آید از مکانهای همگانی و مشترک گرفته تا خصوصی و منفرد بی گمان برای اینکه بتوان از پیوند و درآمیختن ساختمایه مصالح و زمین بی جان کالبدی آفرید که مامن انسان و شایسته سکونت وی باشد پیش از هرچیز نیازمند شناخت و بررسی چیستی و ماهیتی مفهوم سکونت هستیم بخش چشمگیر خانه های ایرانی برگرفته از زندگی ایرانی است هدف این مقاله بررسی مباحث نظری درپیوند با انگاره درایگاه درمسکن ایران و سودجستن از آن به عنوان ابزاری جهت نقد تجربه طراحی ورودی خانه های ایرانی با توجه به حریم خصوصی درمسکن ایرانی می باشد بررسی های این مقاله نشان میدهد که درایگاه یا همان ورودی ساختمان درخانه های ایرانی چه حکم و جایگاه برای ورود به فرهنگ و معماری مسکونی ایرانی را دارد و با درس گرفتن از طراحی ورودی خانها درایران که درانطباق با فرهنگمان بوده اند میتوان خانههای ایرانی را به سوی هماهنگی هرچه بیشتر با زندگی امروزه هدایت کرد.