مقاله ورزش درمانی ترکیبی عضلات مرکزی تنه و کف لگن در بهبود زنان مبتلا به بی اختیاری استرسی ادرار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تیر ۱۳۹۲ در علوم پزشکی رازی (مجله دانشگاه علوم پزشکی ایران) از صفحه ۳۰ تا ۴۰ منتشر شده است.
نام: ورزش درمانی ترکیبی عضلات مرکزی تنه و کف لگن در بهبود زنان مبتلا به بی اختیاری استرسی ادرار
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بی اختیاری استرسی ادرار
مقاله ورزش درمانی ترکیبی عضلات تنه و کف لگن
مقاله مطالعه نیمه تجربی
مقاله عضلات کف لگن
مقاله عضلات مرکزی تنه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرزین مهر عزیزه
جناب آقای / سرکار خانم: معزی آذر
جناب آقای / سرکار خانم: کوهپایه زاده جلیل

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: به خروج غیر طبیعی ادرار در نتیجه افزایش فشار داخل شکمی بی اختیاری ادراری استرس (Stress Urinary incontinence = SUI) گفته می شود که شایع ترین نوع بی اختیاری می باشد. اختلال عملکرد عضلات کف لگن در خانم ها باعث SUI می شود. تقویت این عضلات روشی موثر در درمان می باشد. قدرت عضلات کف لگن رابطه قویی با کارکرد عضلات شکمی دارد. لذا هدف تحقیق حاضر بررسی کارایی تاثیر ورزش های ترکیبی عضلات مرکزی تنه و کف لگن در درمان SUI است.
روش کار: پژوهش حاضر، مطالعه نیمه تجربیBefore and after) ) است که توسط کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی تهران تایید شده است. در ۲۲ خانم مبتلا به SUI قبل و بعد از مداخله، ارزیابی کیفیت زندگی و شدت بی اختیاری ادراری توسط پرسشنامه IQOL (Incontinence quality of life) و معیار ( VAS (Visual Analog Scaleبررسی شد، همچنین قدرت و تحمل استاتیک و دینامیک عضلات کف لگن توسط معاینه واژینال به صورت توانایی حفظ انقباض و تعداد تکرار انقباض عضلات کف لگن ارزیابی گردید. بیماران ورزش های درمانی تجویز شده را، طی ۳ هفته تحت نظارت مستقیم درمانگر انجام دادند.
یافته ها: روش های کانسرواتیو (conservative) و ورزش درمانی خط اول درمان SUI هستند. نتایج این تحقیق مبین اثرات مفید ورزش درمانی ترکیبی عضلات مرکزی تنه و کف لگن در کاهش شدت بی اختیاری ادرار، بهبود امتیازات پرسشنامه، بهبود قدرت و تحمل استاتیک و دینامیک عضلات کف لگن در افراد مورد مطالعه می باشد. میانگین متغیرهای بررسی شده قبل و بعد از درمان تفاوت معنادار آماری را نشان دادند (p<0.001). با محاسبه درصد میانگین متغیرها، افزایش ۶۰% در امتیازات کل پرسشنامه IQOL، کاهش ۵۷% در معیار VAS و افزایش ۷۶% در قدرت عضلات کف لگن مشاهده شد.
نتیجه گیری: یافته های حاصل از این تحقیق نشان دهنده اثرات مفید برنامه جدید ورزش درمانی عضلات کف لگن و عضلات مرکزی تنه در بهبود وضعیت فیزیکی و کیفیت زندگی دراکثر بیماران این طرح می باشد.