سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

مسعود گلسرخی – دانشجوی کارشناسی ارشد آگرواکولوژیک، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، د
حسین صبوری – استادیاران گروه تولیدات گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه
عباس بیابانی –
علی نخزری مقدم –

چکیده:

علفهای هرز منبع اصلی کاهش عملکرد در برنج آپلند می باشد و کنترل به موقع آن برای افزایش بهره وری برنج بسیار مهم است. به منظور بررسی مراحل مختلف کنترل علف هرز بر عملکرد و اجزا عملکرد برنج تحت شرایط تنش خشکی آزمایشی در بهار سال ۱۳۸۹ در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه گنبد کاووس در شرایط غرقاب و تنش در دو آزمایش جداگانه بصورت اسپلیت پلات در سه تکرار اجرا شد که در هر آزمایش فاکتور اصلی و فرعی بترتیب مراحل کنترل علف هرز در سه سطح (کنترل علف هرز تا مرحله حداکثر پنجه زنی، کنترل علف هرز از حداکثر پنجه زنی تا رسیدگی و بدون کنترل علف هرز) و رقم در هفت سطح (شیرودی،‌ دم سیاه، IR83752-B-B-12-3، IR70358-84-1-2، IR70358-84-1-1، WAB56-125، KORAL) بودند. نتایج نشان دادکه بیشترین میزان عملکرد و اجزاء عملکرد دانه ارقام درکنترل علف هرز تا مرحله حداکثر پنجه زنی حاصل شد. رقم IR70358-84-1-2 دارای بیشترین میزان عملکرد دانه در شرایط کنترل علف هرز تا مرحله حداکثر پنجه زنی تحت شرایط خشکی بود. با توجه به نتایج مورد بررسی می توان بهترین مرحله کنترل علف هرز را تا شروع مرحله حداکثر پنجه زنی برای شرایط تنش خشکی و بدون تنش پیشنهاد نمود. هدف از این مطالعه مناسب ترین مرحله کنترل علف هرز برای ارقام برنج و تغییرات عملکرد و اجزاء عملکرد ژنوتیپهای مختلف برنج در مراحل مختلف کنترل علفهای هرز تحت شرایط تنش خشکی می باشد.