سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

تکتم فدایی زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی بیرجند
ابوالقاسم شریف زاده – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

چکیده:

نقش آموزش در ارتقاء و بهبود کیفیت نیروی انسانی و تاثیر اقتصادی آن یعنی افزایش بهره وری تولید، غیرقابل انکار می باشد. در گذشته مهارتهای شغلی در حین کار آموخته می شد اما با صنعتی شدن جوامع، توسعه روشها و ابزار و پیچیدگی مهارتها ، روش قدیمی استاد شاگردی کار آیی خود را از دست داد و لذا بحث آموزشهای حرفهای مطرح شد . با تخصصی شدن مشاغل و در هم تنیدگی دانش و فن ، به نظر می رسد که اساسا تسلط بر شغل و انجام بهینه آن بدون آگاهی از مبانی علمی آن حرفه ممکن نیست. این روند سرمایه گذاری در آموزش های علمی-کاربردی را در بخش های مختلف از جمله کشاورزی در پی داشته است. اثربخشی آموزش های علمی-کاربردی در مسیر تحقق هدف های برشمرده شده نیازمند تحقق مدیریت کیفیت جامع در نظام مربوطه است با توجه به چنین ضرورتی، این تحقیق با هدف واکاوی تجارب جهانی در خصوص مدیریت آموزش های علمی کاربردی و انطباق آنها با شرایط ایران به انجام رسیده است. برای دستیابی به این موضوع در این مقاله به مباحثی از قبیل رویکرد دانشگاه علمی کاربردی کشاورزی و فعالیت های آن، تجارب جهانی و انطباق آن با شرایط ایران پرداخته شده است و سعی شده سازوکارهای مقتضی برای مدیریت و کیفیت نگر آموزش های علمی-کاربردی کشاورزی ارایه شود