سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

موسی حسین زاده – مدرس مدعو دانشگاه پیام نوراسفراین

چکیده:

به نظر می رسد دراجرای مدیریت بحران درایران فقط به جنبه های فنی مهندسی و استحکام بنا درشهرها و روستاها توجه شده است این درصورتی استکه مدیریت بحران دارای ابعاد گسترده تری است و درصورتی که قبل از اجرای طرح ها و برنامه ها و درزمان سیاست گذاری و برنامه ریزی های کلان مورد توجه قرار نگیرد می تواند درهنگام و حتی بعد از بروز سوانح برای کل جوامع مشکلات بیشتری را ایجاد کند حل این مشکلات و به مراتب دارای هزینه ها و ابعاد گسترده خواهد بود اجرای شتابزده طرح های عمرانی مخصوصا درجوامع روستای بدون درنظر گرفتن این ابعاد و اختلاف ها باعث بروز مسائل و مشکلات هویتی و کارکردی برای این جوامع خواهد شد این مساله با توجه به ویژگیهای خاص کشورمان به لحاظ وسعت جغرافیایی و تعدد اقوام ساکن درکشور با فرهنگهای متفاوت قابل طرح و بررسی است این بررسی به روش کیفی است و جهت جمع آوری شواهد و اطلاعات از روش اسنادی استفاده شد هاست نتایج بررسی حاکی از آن است که تفاوت های جغرافیایی مناطق تفاوت مسکن روستایی و شهری و تفاوت های فرهنگی دراجرای طرح های روستایی درنظر گرفته نشده است و با وجود تفاوت های ذکر شده اجرای طرح های نوسازی باعث بروز نوعی همانندی درجامعه شده است