سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

فریدون فراهانی – کارشناس ارشد معماری، مدرس دانشگاه هنر اصفهان
پرنیان مقامی – کارشناس ارشد روانشناسی

چکیده:

آموزش دانشگاهی معماری در ایران، پیشینه ای کمتر از یک قرن دارد که با وجود رشد فزاینده دانش آموختگان سطوح مختلف دانشگاهی معماری و رشته های مرتبط در ایران، هنوز جایگاه واقعی این رشته به عنوان هنر کاربردی، مهجور مانده و شناخت ناکافی از مبانی فکری و هنری معماری نیز از جنبه های مختلف بر فعالان این عرصه اثرات نامطلوبی برجای گذاشته است. با عنایت به این مهم، مقاله حاضر به بررسی بخشی از کاستی های موجود در فضای آموزش معماری و رشتههای مرتبط با آن به ویژه در حیطه اسکیس و مهارتهای دست آزاد خواهد پرداخت و ضمن تاکید بر پندار نادرستی که در جوامع جهان سوم و خاصه در عرصه هنرهای کاربردی، از نقش رایانه رواج یافته است، به بیان نقش واقعی رایانه در فرایند آفرینش معماری می پردازد . در بخشی دیگر با رویکردی بین رشته ای و با بهره گیری از علم روانشناسی و فیزیولوژی ،تأثیر کارآمد اسکیس در پرورش خلاقیت ذهنی معماران ، مورد مطالعه قرار گرفته و روش کار همزمانی اسکیس ، راندو و رایانه ، به صورت کاربردی شرح داده شده است . افزون بر نکات بیان شده ، بر به کارگیری صحیح مهارت های اسکیس و راندو در عرصه فعالیت حرفه ای (بازار کار) ، فرای محیط دانشگاه، نیز تأکید می گردد. در این مقاله برای دستیابی به اهداف فوق، پژوهشگران از روش تحلیلی – توصیفی بهره گرفته اند. در نهایت پیشنهاد می شود که با وجود اهمیت بهره بردن از رایانه به عنوان ابزاری دقیق و پر سرعت و حرکت کردن در جهت روح زمانه، معماران آینده، توانمندی های ذاتی و هنری خود را تقویت کنند.زیرا کمرنگ شدن این روش ها و مهارت ها در سایه واکنش انفعالی در برابر پدیده های مدرن، به مرور به افت کیفی روزافزون تولیدات معماری خواهد انجامید.