مقاله همراهی پلی مورفیسم جایگاه ۱۳۷ در پروموتور ژن اینترلوکین- ۱۸ با دیابت ملیتوس نوع یک در جمعیت آذربایجان شرقی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تیر ۱۳۹۲ در مجله پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز از صفحه ۳۹ تا ۴۳ منتشر شده است.
نام: همراهی پلی مورفیسم جایگاه ۱۳۷ در پروموتور ژن اینترلوکین- ۱۸ با دیابت ملیتوس نوع یک در جمعیت آذربایجان شرقی
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله IL-18
مقاله پلی مورفیسم ۱۳۷
مقاله ژن IL
مقاله ۱۸
مقاله دیابت نوع I

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رهبانی نوبر محمد
جناب آقای / سرکار خانم: رضایی علی
جناب آقای / سرکار خانم: بزازدهخوارقانی ستار
جناب آقای / سرکار خانم: آقامحمدزاده ناصر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و اهداف: اینترلوکین- (IL-18) 18نقش کلیدی در بیماری های اتو ایمیون، التهابی و عفونی دارد و سطوح بالای آن در مراحل بدون تظاهرات بالینی دیابت ملیتوس نوع ۱ نیز گزارش شده است. در این مطالعه کثرت یکی از پلی مورفیسم های تک نوکلئوتیدی در پروموتور ژن IL-18 در جایگاه ۱۳۷- که با تغییر در اتصال فاکتور نسخه برداری، در فعالیت ژن IL-18 موثر واقع می شود در افراد مبتلا به بیماری دیابت ملتیوس نوع ۱ مورد ارزیابی قرار می گیرد.
مواد و روش ها: در این مطالعه (توصیفی – مقایسه ای) ۱۰۴ بیمار مبتلا به دیابت نوع ۱ (۳۳ مونث و ۷۱ مذکر) با میانگین سن ۱۹±۱۰٫۸ سال به عنوان گروه بیمار و ۹۲ نفر افراد به ظاهر سالم که از لحاظ جنس و سن با بیماران همتاسازی شده و بدون سابقه فامیلی دیابت و بیماریهای اتوایمیون بودند به عنوان گروه کنترل انتخاب شدند. پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی در موقعیت  (G/C)-137در ناحیه پروموتور ژن IL-18 بوسیله Allele Specific PCR انجام گرفت.
یافته ها: توزیع ژنوتیب بطور قابل توجهی ما بین گروه بیمار و گروه کنترول متفاوت بود (P=0.038). اختلاف در افزایش در ژنوتیپ های GG و یک کاهش در ژنوتیپ های CG منعکس بود.
نتیجه گیری: نتایج ممکن است همراهی ما بین دیابت نوع ۱ و پلی مورفیسم در پروموتور ژن IL-18 در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ را در افراد آذربایجان شرقی پیشنهاد کنند.