سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس بین المللی جهاد اقتصادی

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

مجتبی محمدنژادمودی – عضو هیأت علمی گروه اقتصاد دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار
حمیدرضا ایزدی – عضو هیأت علمی گروه اقتصاد دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار
الهام اباذری – دانشجوی کارشناسی اقتصاد بازرگانی دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چا

چکیده:

اصطلاح جهانی شدن اقتصاد، که ناظر به همگرایی اقتصادی و رفاهی است، بیانگر همگون سازی قیمت ها، تولیدات، دستمزدها، دارایی ها و … در سراسر جهان می باشد. بنابر آن چه که سازمان همکاری اقتصادی و توسعه OECD) اظهار می دارد، جهانی شدن اقتصاد گویای روندی است که در بر گیرنده گسترش و توسعه تجارت بین الملل و سرمایه گذاری های مستقیم خارجی است. از آنجا که نظام قبلی پرداخت یارانه موجب بر هم خوردن توازن اقتصادی در جامعه بوده، سرمایه گذاری ها به غلطجهت دهی گردیده و حاصل آن تولیدات بدون توجیه اقتصادی و نیازمند به حمایت همیشگی دولت می باشد و طبیعی است که ادامه این روند مصرف کننده ایرانی را برای همیشه از دستیابی به تولیدات ارزان قیمت و با کیفیت که در سطح جهانی، محروم می کند. همچنین پرداخت یارانه های غیرهدفمند برای بسیاری از کالاها و خدمات علاوه بر تحمیل هزینه های سنگین بر دولتو بودجه کشور، انجام سرمایه گذاری و فعالیت های اقتصادی در بسیاری از زمینه ها را فاقد توجیه اقتصادی کرده و عملاً قدرت رقابت بخش خصوصی در عرضه کالا و خدمات را با جهان خارج در این زمینه ها محدود کرده است؛ همچنین بخش اعظمی از یارانه های پرداخت شده به بخش تولید، به جای سرمایه گذاری در بخش های تولیدی و توانمند شدن تولید و افزایش بهره وری و کارآمدی اقتصادی به سوی مصرف سوق پیدا کرده و زمینه های مصرف گرائی را فراهم آورده است. لذا این مقاله به دنبال راهکارهایی است که بتواند با ایجاد یک سیاست مناسب در راستای هدفمندسازی پرداخت یارانه ها از هدر رفتن سرمایه های ملی جلوگیری کند و گامی مطمئن و جهشی بلند به سوی جهانی سازی اقتصادی بردارد که این جهانی شدن خود رشد و رفاه اقتصادی را برای یک اقتصاد به ارمغان بیاورد.