سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین کنفرانس ملی رویکرد سیستمی در ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

شهریور روستایی – استاد یار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری- دانشگاه زنجان
محسن احد نژاد روشنی – استاد یار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری- دانشگاه زنجان
مینا فرخی صومغه – استاد یار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری- دانشگاه زنجان

چکیده:

بررسی همه جانبه ی موضوعات شهری به عنوان سیستم های پیچیده ی سازمانیافته در قالب برنامه ها و مطالعاتی که اصول و اهداف مشخصی را تعقیب می کند منجر به تشخیص مولفه ها و مسائل شهری از جمله نیاز ها و محدودیت های موجود شده که مدیریت شهری را ناچار به کاربرد دید گاه سیستمی در شهر می نماید. مسئله تغییر کاربری ها و زیر ساخت های شهری با عوامل مختلفی در ارتباط و تعامل می باشند که شامل معیار های اجتماعی،اقتصادی و زیست محیطی می شود. از ان جا که برای دست یابی به توسعه پایدار لازم است که رتباط متقابلی ما بین اجزا و عناصر در یک سیستم صورت پذرد در این راستاا مقاله ی هاظر در صدد است با مدل سازی الگوی تغیرات کاربری زمین در یک مدل سیستمی با استفاده از مدل کیفی DPSIR و تصاویر ماعهواره ای چند زمانه ای کاربری ها و عوامل موثر در تغییرات ان ها را تحلیل نماید. بدین منظور از تفسیر تصاویر ماهواره ای در محیط DPSIR در ۵ مقطع زمانی از سال ۱۳۶۳ تا ۱۳۹۰ استفاده شده و مشخص گردید که عواملی چون رشد جمعیت ،قیمت زمین ،در روند تغیرات کاربری زمین در منطقه ی مورد مطالعه موثر هستند. همچنین تحلیل ها نشان می دهد تغییرات کاربری در این منطقه تغییر از سایر کاربری ها به اراضی ساخته شده می باشد . در این منطقه در بازده زمانی ۲۷ ساله در حدود ۷۷۴۳٫۵۱ هکتار به اراضی ساخته شده تبدیل شده است که باعث پدیده توسعه افقی یا اسپرال در منطقه ارومیه شده است.