سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

معصومه فروزانی –
غلامحسین زمانی –
مسعود یزدان پناه –

چکیده:

با وجود پیشرفتهای قابل ملاحظه در دهه های اخیر بررسی ها نشان یدهند که دستیابی به پایداری در کشاورزی مستلزم توجه به سه حوزه اصلی یعنی روش شناسی های جدید برای مشارکت و تحلیل های مشارکتی محیط های یادگری جدید و حمایتهای نهادی از سوی ارگانهای دولتی و غیردولتی است محیط های یادگیری تعاملی و دیدگاه های مشارکتی آن چنان مورد تاکید قرارگرفته است که برای تسهیل کشاورزی پایدار وجود اطلاعات فنی به تنهایی کافی نیست بلکه استفاده از شیوه های اکتشافی و فعال د رفرایند توانمندسازی ذینفعن بخش کشاورزی از طریق اموزش و یادگیری نیز از ضروریات می باشد با عنایت به این نکته و با هدف سنجش میزان آگاهی و نگرش آموزشگران کشاورزی نسبت به استفاده از شیوه فعال تدریس حل مساله مطالعه ای در شهرستانهای مرودشت ودشتستان به ترتیب به عنوان قطبهای کشاورزی استان فارس و بوشهر صورت گرفت. جامعه آماری این مطالعه شامل کلیه آموزشگران کشاورزی مدیریت جهادکشاورزی این دو شهرستان میباشند که بهروش نمونه گیری تصادفی ساده و از طریق پرسشنامه تعدد ۶۰ نفر از آنان موردمصاحب قرار گرفتند. نتایج حاکی از آن است که میزان آگاهی و نگرش پاسخگویان درحدمتوسط رو به پایین است ومیانگین این دو متغیر دردو شهرستان مورد بررسی دارای تفاوت معناداری است.