سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

امین حسینی زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی مهندسی،دانشکده زمین شناسی، دانشگاه
جواد اشجاری – استادیار آبهای زیر زمینی، دانشکده زمین شناسی، دانشگاه تهران

چکیده:

به منظور تعیین میزان مقاومت برشی و همچنین رفتارهای مکانیکی و هیدرومکانیکی درزه سنگها، تعیین پارامتری بنام ضریب زبری سطح درزه یا همان JRC، ضروری و مهم می باشد. روشهای مختلفی برای معرفی این پارامتر بکار می رود که مرجع مقایسهای تمامی آنها روش ارائه شده توسط بارتون می باشد. استفاده از پارامترهای Z2 و SF و RL رایجترین روشهای محاسباتی آماری در برآورد ضریب زبری میباشند. در این تحقیق هدف آن است تا به بررسی میزان دقت این روشها در برآورد ضریب زبری بپردازیم. بدین منظور نیمرخ های استاندارد بارتون ابتدا با فواصل نمونه برداری مختلف رقومی شده و سپس با استفاده از سه روش فوق الذکر به برآورد ضریب زبری اقدام گردید. محاسبات نشان داد که میزان دقت این روشها، در کلاسهای ۲-۰ و ۲۰-۱۸ به شدت دارای خطا میباشد. مضاف بر آنکه در کلاسهای حدواسط نیز خطا گاها بیش از دو کلاس دیده میشود. بر این اساس با استفاده از روش زمین آماری، واریوگرام یک بعدی تهیه شده و در آن از مدل توانی استفاده گردید و نتایج نشان داد که دقت آن مناسبتر از سه روش مزبور میباشد.