سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی و سومین کنفرانس ملی سد و نیروگاههای برق آبی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

امیرحسین ایزددوستدار – مدیر امور مهندسی مطالعات پایه ، محی طزیست و میراث فرهنگی، شرکت توسعه م
علی نیکپور – رئیس گروه آبخیزداری و سازوکار توسعه پاکCDM

چکیده:

افزایش گرمایش جهانی موجب تلاش کشورها برای کاهش میزان گازهای گلخان های و به تبع آن تبیین پروتکل کیوتو در سال ۱۹۹۷ میلادی شد. سازوکار توسعه پاک یکی از مکانیس مهای پروتکل کیوتو است که طی آن کشورهای توسعه یافته جهتتحقق تعهدات خود برای کاهش انتشار گازهای گلخان های پروژ ههای را در کشورهای کمتر توسعه یافته یا در حال توسعه، اجرابه ازای آن گواهی کاهش انتشارCER) دریافت می کنند. با اجرایى شدن پروتکل کیوتو پروژ ههای زیادی در قالب پروژ ههایCDM در سایت سازمان ملل۲ به ثبت رسید هاست. آمار و ارقام نشان میدهد سهم نیروگا ههای برق آبی نسبت به کل پروژههای CDM ثبت شده در سطح جهان در حدود ۳۰ درصد بوده و دلیل آن عدم انتشار کربن برای تولید برق در مقایسه با سایر نیروگا هها است. تاکنون بسیاری از طر حهای بر قآبی شرکت آب و نیرو به صورت پروژهCDM تعریف شده است. به طوری که در حال حاضر تاییدیه ایده اولیه پروژ ههای شرکت با پتانسیل ۱۲ میلیون CER از مرجع صلاحی تدار ملی ایران DNA دریافت شد میلیون . ۱۷ طرح بر قآبی با پتانسیل کاهش انتشار۴٫۴میلیون CER به مشاورین واجد صلاحیت واگذار شده و مابقی طر حها با پتانسیل کاهش انتشار ۱۹ میلیون CER درحال واگذاری است.