سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی قشم و چشم انداز آینده

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

نرگس عسکری – دانشجوی کارشناسی ارشد باستانشناسی دانشگاه هنر اصفهان

چکیده:

جزیره ی قشم چون نگینی بر پهن هی آب های خلیج فارس گسترده شده و ب هعنوان بزرگ ترین جزیره ی خلیج فارس سابقه ای بس کهن در تاریخ این سرزمین و نقش کلیدی در دوره های مختلف تاریخی و باستانی آن برعهده داشته است. به سبب موقعیت ویژه ی جغرافیایی و طبیعی در شمار نخستین جزایری است که توسط بشر ب هعنوان سکونت گاه مورد استفاده قرار گرفته و تدوام و این اسقرار با آثاری چون: نیایش گاه ها، سدها و قلع ههایی که از دور ههای تاریخی در جزیره باقی مانده، به اثبات م یرسد. در دوره های اسلامی نیز در متون جغرافی نویسان و مورخان مسلمان تحت عنوان جزیره ی برخت، بنی کاوان، لافت، کیش و… از آن یاد شده است و به ذکر مسافت آن تا جزایر دیگر و بیان ویژگی های جزیره و شهرهای آن پرداخته شده است. در دور هی صفویه به نام امروزی قشم نامیده شد و از انحصار نمایندگان کشور پرتغال رهایی یافت. با توجه به تحولات فرهنگی در جامع هی امروز، نیاز ایرانیان به بررسی های علمی و پربار درباره ی تاریخ پر فراز و نشیب ایران زمین و دیانت و فرهنگ و تمدن آن، بیش از گذشته نمودار شده است، بنابراین با این سوال که جزیر هی قشم از چه زمانی مورد سکونت واقع گردیده؟ و در طی دور ههای تاریخی و اسلامی چه سرنوشتی داشته؟بر آن شدیم، با مراجعه به متون جغرافیایی و تاریخی کهن، سهمی کوچک در شناخت و معرفی پیشینه و هویت باستانی و تاریخی جزیره ی قشم بر عهده گیریم.